این منم. کوروشم

پسر ماندان و پسر کامبوجیه منم

پادشاه پهناورترین سرزمین زمینم
- از بلندی های پارسومانش تا بابل بزرگ-

این منم. پیشوای خرد و خوشی، پاکی و پارسائی
نواده بی مانند نورم؛ سرآمد پادشاهی
بعل آن خدای بابلیان با من است و هم نبو با من
آرام بی پایان انسان و شکوه مردم خویشم
پیام آور برگزیده اهورا منم

هم خود دادم که جز آزادی آوازی دیگر نیاموخته ام
و جز آزادی آوازی دیگر نخواهم خواند

پس شادمان باشید ازیرا
به یاری ستم دیدگان خسته آمده ام
تا همدرد درهم شکستگان سرزمین شما باشم

زود از این ورطه برخواهید خاست
من این شب وهمناک را در هم خواهم شکست
روز را به خاموشان باز خواهم داد
و آزادی را به انسان.
خنیا گران را خواهم گفت تا
برای گوشه گیران و گم کرده نامان بخوانند

من میهمان دادی و میزبان آزادی ام

چنین پنداشتم، چنین گفتم و چنین کردم تا
پروردگار بزرگ
به نام هفت آسمان بلند آوازم داد
تا رهبر دانایان و یار دریا دلان شوم

من پناه بی پایان آوارگان زمینم
که در رهت ای آزادی
دیوان و ددان را به دوزخ در فکندم

پس ایدون اهریمن نابکار بداند
سرزمین من ساحت بی انتهای آفتاب
و آرام آدمی ست

پرده دران و دیوان بدانند
مایه ی دریاهایم و رهنمای دانایان
هم منجی منتظران بی ماه و بی مونسم
که آشتی زمین و آسمان را به زندگان خواهم بخشید

من، آری من، قانونگزار بزرگ بارانم
که گشایش و رهائی ازوست

شاه شاهان،
پسر ماندان و کمبوجیه منم.