زمانی كه یوسف را به بازار برده فروشان بردند،خریدار زیاد داشت وهمچنین بهائی گزاف.هركسی می خواست هرطور كه شده یوسف را بخرد واز آن خود كند. در میان خریداران یكی از همه دیدنی تر بود و او كسی نبود غیر از یك پیر زن كه دوك نخ ریسی قدیمی همراه داشت.از او پرسیدند كه تو اینجا برای چه اومدی؟گفت از برای خرید یوسف!پرسیدند به چه قیمت؟گفت من در این دنیا همین دوك را دارم وبا آن می خواهم قیمت یوسف را بپردازم.خوب كوردلانی او را ریشخند كردند اما پیر دل گفت:شاید شاید سوسف را به این بها بمن ندهند،اما حداقل این افتخار را دارم كه در زمره خریدارن یوسف هستم....