اسدالله اصلانی

بعد از مرگم، انگشت‌های مرا به رایگان در اختیار اداره انگشت‌نگاری قرار دهید.التماس میکنم کفنم را از یک پارچه مارکدار انتخاب کنید تا جلوی آدمهای گه تازه به دوران رسیده کم نیاریم.به پزشک قانونی بگویید روح مرا کالبدشکافی کند، من به آن مشکوکم! .بر قبر من پنجره بگذارید تا هنگام دلتنگی، گورستان را تماشا کنم.! مواظب باشید به تابوت من آگهی تبلیغاتی نچسبانند بجای عکسم روی آگهی ترحیم کارت معافیم رو بزارید.چون تمام آرزوهایم را به گور می‌برم، سعی کنید قبر مرا بزرگ بسازید که جای آتها هم باشد





اهل دانشگاهم

رشته ام علافی‌ست

جیب‌هایم خالی ست

پدری دارم حسرتش یك شب خواب!

دوستانی همه از دم ناباب و خدایی كه مرا كرده جواب.

اهل دانشگاهم قبله‌ام استاد است جانمازم نمره!

خوب می‌فهمم سهم آینده ی من بی كاریست

من نمی‌دانم كه چرا می‌گویند : مرد تاجر خوب است و مهندس بی‌كار

و چرا در وسط سفره ما مدرك نیست!

((چشم ها را باید شست جور دیگر باید دید))

باید از آدم دانا ترسید! باید از قیمت دانش نالید!

و به آنها فهماند كه من اینجا فهم را فهمیدم




قسم به آن کسی که ایستاده مرد:
قسم به مرگ گل یاس/ زیر هجوم چکمه ها/قسم به زندگی که مرد / زیر چماق گزمه ها/ قسم به او شقیقه ای که همدم گلوله شد/ به بغضی که اخرشم گوشه سینه گوله شد/به مار اختناقی که چنبره زد روی قلم/ قسم به نونی که نشد به نرخ روز و دست کم /به اون شیار خونی که از تن آزادی چگید/تفکری که لخته شد/ پرنده ای که ور پرید/ به اون طلوع واپسین /که جوخه تن به ماشه داد/ به اون که ایستاده مرد/ تنش به گوشه ای فتاد/قسم به اون طناب دار/ که حلقه زد به گردنت /به لحظهای که ریختن/ با کت بسته بردنت /چو می توان که همچو تو/ عمود و ایستاده مرد/ حرام باد هر که را/ که تن به بستری سپرد

2)برای آنكه كسی مثل او نبود:
دیگر با تو ارام نمی گیرم
به شامگاهان ره می سپارم و می روم
حسابمان به روز محشر بماند
دستم را می شویم و می روم
تو دیگر خود را آزار مده
بی سر و صدا و آهسته
جاری می شوم و می روم
دیگر تو بی من صفا كن
مرا نه جسمی به جا ماند و نه جفایی
این بار دیگر شكایتی ندارم
دندان به هم می فشارم و می روم
تو پنداشتی كه رنج ها مرا نابود خواهد كرد
خود را گرفتار بلا می سازم و می روم
همانند گلوله ای و چون سر نیزه
كوه سا منفجر می شوم و می روم
اگر همه چیز خود را از دست بدهم
این عشق را می درم و می روم
رفتن بی سر و صدا نخواهد بود
در را به هم می كوبم و می روم
ترانه ای را كه برایت سرودم
از ساز خود جدا می سازم و می روم
می دانی كه مرا یارای گریستن نیست
چهره ام را می درم و می روم
خود را نزد تو خار نمی كنم
وجودم را به آتش می كشم و می روم
نفرینت نمی كنم ناراحت مباش
بر مغز خود خالی می كنم و می روم





4)می خواهم کاری کنم تا گندم گرسنه نباشد و گرسنگان را سیر کند . می خواهم کاری کنم تا آزادی در بند نباشد و اسیران را رهایی بخشد . می خواهم کاری کنم تا مذهب جدایی نیفکند بلکه پیوند دهد دلهای خسته انسان ها را . می خواهم كاری كنم تا دیگر هیچ كودكی پابرهنه به مدرسه نرود .می خواهم كاری كنم تا قلم به آزادی بر سفیدی كاغذ بلغزد و دلتنگی های بشریت را به آواز در آورد.آری من می توانم چون می خواهم.

مرد28 ساله مجرد

1 سال و 6 ماه و 11 روز