كوروش منم شهریار روشنایی برای من كه برادر بینایان و غمخوار خستگانم زنان به جالیز و دبیران به دیر و سواران به صحرا یكی ست همه خان و مان من اند. من كوروشم و تنها نجات جهان به ارامشم باز خواهد اورد من پسر پادشاه انشان و مشعل دار مردمانم دلیری و دانایی ثروت بی زوال ملت من است و من با همدلی مردمانم بود كه كاریزها و رودها روان كرده ام سدهاساخته و شهر ها بنا كرده ام و من برای شما بوی خوش و خواب آرام و زندگی زیبا ... برای شما مردمان بزرگ ارزو میكنم. من كوروشم پسر ماندانا و كمبوجیه كه با شما سخن میگویم شادمانی از آن شماست به عاقبت كار و او كه شادمانی مردم را نمی خواهد از ما نیست او برده بی مزد اهریمن است زنان میهن من بزرگ و برازنده اند خان و مان ملت من،شادمان و سترگ است پدران ما دانا و فرزندان ما دلیرند بدین دلیل هرگز شكست نخواهیم خورد بدین دلیل هرگز فریفته نخواهیم شد من كوروشم شاه شاهان شما و من این كتیبه را به نوترین خط خداوند نوشته ام نوشته ام تا قانون بر قبیله آدمی فرمان براند

6 ماهه شیطون و همیشه ناراضی