چقدر جای تو امشب كنار من خالی است كه چشم خیس خیالم دوباره بر قالی است زلال كوچه ﻯ چشمت چقدر ناخواناست نگاه پنجره آیا دوبا ره گل مالی است ؟ چراغ معجزه گویا دوباره خاموش است كه واژه واژه ﻯ شعرم حكایت لالی است به هر تلنگر دستی به در به شوقت باز درون سینه ﻯ تنگم هجوم طبالی است بیا كه چشم بهاری پسند من چندی است اسیر این همه آدم نمای پوشالی است به آسمان سیاهم ستاره می بندند گمان كه شعرو غزل هم دكان بقالی است چگونه بانگ برآرم زمانه ﻯ نحسی كه عاشقانه سرودن نشانه ﻯ كالی است چگونه اوج بگیرم كسی نمی فهمد كه شعر خیس پرنده دلیل بی بالی است میان این همه تكفیر ها غزل اما برای از تو سرودن هنوز هم عالی است اگر چه غرقه ﻯ اشكم تبسمی حتی كه از تو باشد و با من دلیل خوشحالی است