دیگه از خستگی یام خسته شدم

دیگه ازبستگی یام بسته شدم

می زنم تیغ به بند بستگی،

 مگه آزاد بشم ز خستگی

بسه تنهایی دیگه توی قفس

بسه این قفس بدون هم نفس

دیگه بسه تشنگی بدون آب

خوردن فریب و نیرنگ سراب

واسه هر کی دل من تنگ می شه

تا می فهمه دلش از سنگ می شه

دوستی از رو زمین پاک شده

مردی و مردونگی خاک شده

هر کی فکر خودش تو این زمون

تو نخ آب یخ و گرمی نون

باید حرف دلم و گوش کنم

همه دنیا رو فراموش کنم

دستم وبلند کنم به آسمون

خودم و رها کنم از این واون

دلم  و جدا کنم از آدما

سینه ام پر کنم از یاد خدا

دیگه بسه، دیگه بسه انتظار

ابر رحمت به سر دنیا ببار

شب تاره شب تاره شب تار

آسمون خورشید و بردار و بیار

 وقتی راه ها با همه وسعت شان

و زمین ها با همه گستردگی بر من تنگ می شوند

رحمت تو اگر نباشد، نابود می شوم...

مناجات امام حسین(ع) در روز عرفه