به سراغ من اگر می آیید، پشت هیچستانم. پشت هیچستان جایی است. پشت هیچستان رگ های هوا ، پر قاصدهایی است كه خبر می آرند ، از گل واشده دورترین بوته خاك . روی شن ها هم ، نقش های سم اسبان سواران ظریفی است كه صبح به سر تپه معراج شقایق رفتند. پشت هیچستان ، چتر خواهش باز است: تا نسیم عطشی در بن برگی بدود، زنگ باران به صدا می آید. آدم اینجا تنهاست. و در این تنهایی ، سایه نارونی تا ابدیت جاری است. به سراغ من اگر می آیید، نرم و آهسته بیایید، مبادا كه ترك بردارد چینی نازك تنهایی من

behtarin aziztarin dost dashtanitarin do0stiii hasti ke bodi va khahi bo0d تو بدون که تا اخر عمر از دلم نمیری هرگز bo0o0o0o0s