اریوبرزن هخامنش

آیا من خودم نتیجه یک رشته نسلهای گذشته نبودم و تجربیان موروثی آنها در من باقی نبود ؟ آیا گذشته در خود من نبود ؟ ولی هیچ وقت نه مسجد و نه صدای اذان و نه وضو و اخ و تف انداختن و دولا راست شدن در مقابل یک قادر متعال و صاحب اختیار مطلق که باید بزبان عربی با او اختلاط کرد در من تاثیری نداشته است .اگر چه سابق برین ، وقتی سلامت بودم چند بار اجبارا بمسجد رفته ام و سعی می کردم که قلب خودرا با سایر مردم جور و هم آهنگ بکنم . اما چشمم روی کاشی های لعابی و نقش و نگاردیوار مسجد که مرا در خوابهای گوارا می برد و بی اختیار به این وسیله راه گریزی برای خودم پیدا می کردم خیره می شدم – در موقع دعا کردن چشمهای خودم را می بستم و کف دستم را جلو صورتم می گرفتم – در این شبی که برای خودم ایجاد کرده بودم مثل لغاتی که بدون مسئولیت فکری در خواب تکرار می کنند ، من دعا می خواند م . ولی تلفظ این کلمات از ته دل نبود ، چون من بیشتر خوشم می آمد با یک نفر دوست یا آشنا حرف بزنم تا با خدا ، با قادر متعال !چون خدا از سرمن زیاد تر بود .
زمانی که در یک رختخواب گرم و نمناک خوابیده بودم همه این مسائل برایم باندازه جوی ارزش نداشت و دراین موقع نمی خواستم بدانم که حقیقتا خدائی وجود دارد یا اینکه فقط مظهر فرمانروایان روی زمین است که برای استحکام مقام الوهیت و چاپیدن رعایات خود تصور کرده اند . تصویر روی زمین را بآسمان منعکس کرده اند – فقط می خواستم بدانم که شب را به صبح می رسانم یا نه – حس می کردم در مقابل مرگ ، مذهب و ایمان و اعتقاد چقدر سست و بچگانه و تقریبا یکجور تفریح برای اشخاص تندرست و خوشبخت بود – در مقابل حقیقت وحشتناک مرگ و حالات جانگدازی کی طی می کردم ، آنچه را جع به کیفر و پاداش روح و روز رستاخیز بمن داده بودند ، در مقابل ترس از مرگ هیچ تاثیری نداشت .

مرد28 ساله مجرد متولد 1/تیر/1363

مرد

Iran ، سنگستان

نميکشم

تماس با آشنايان و دوستان

با والدين

ديپلم دبيرستان

در زندگی زخمهایی هست که مثل خوره در انزوا روح را آهسته در انزوا می خورد و می تراشد. این دردها را نمی شود به کسی اظهار کرد، چون عموما عادت دارند که این دردهای باورنکردنی را جزو اتفاقات و پیش آمدهای نادر و عجیب بشمارند و اگر کسی بگوید یا بنویسد، مردم بر سبیل عقاید جاری و عقاید خودشان سعی می کنند آنرا با لبخند شکاک و تمسخر آمیز تلقی بکنند زیرا بشر هنوز چاره و دوائی برایش پیدا نکرده و تنها داروی آن فراموشی به توسط ..........

زرتشتي

هيچکدام !

180-185

75-80

دوستانه

متغيير

17 آبان 1385 ساعت 03:36