وقتی من گنبد را دیدیم !؟

هر چیزی در اسلام معنی خاصی داره. وقتی یک بنا درکشور اسلامی با اهداف اسلامی ساخته می شه معنی خاصی را داره  از آجر اول تا آخرین گل و بلبل نقش بسته روی بنا معنی خاصی داره البته ساخت یک بنای مذهبی با بناهای معمولی خیلی فرق داره همه چیز باید یک سیر تکامل بسوی خدا را نشان بده و این مطلب در مورد بنا های قدیمی خیلی صدق می کنه چونیبه نظر من قدیمی ها ابتکار عمل خیلی بیشتر از امروزی ها داشتند من در مساجدی که می بینم بیشتر کپی برداری است تا ابتکار عمل!

انسان وقتی به یک گنبد نگاه می کنه به آرامش عجیبی میرسه و گنبد به انسان حس به اوج رسیدن را  می دهد.مگر چه چیزی در گنبد وجود داره، اون هم یک گنبد است مثل دیگر گنید های دیگر در جهان!

نکته اصلی در همین جاست  من از خودم این سوال را کردم که چرا گنبد را به این شکل ساخته اند ؟ به نظرمن شکل گنبد به غیر ازدلیل قرار گرفتن مکان های مذهبی اسلامی در مناطق بیابانی یک دلیل معنوی هم دارد.

گنبد ها مذهبی در ایران تقریباَ شبیه به هم است و یک شکل کلی دارد. گنبد تشکیل شده از یک پایه استوانه ی شکل و بعد از آن یک براومدگی در دیواره گنبد مشاهده می شود و در آخر دیواره ای گنبد در مرکز به هم می پیوندد و یک مخلوط را تشکیل می دهد و در قسمت بالا چند گوی که اغلب پنج گوی است یا یک میله قرار می گیرد.

به نظر من شکل گنبد در بناهای اسلامی در واقع سیرتکاملی زندگی انسان را نشان می دهد!

در گنبد اول از همه پایه استوانه ای شکل وجود دارد به نظر من این استوانه نشان دهنده ای زمانی است که انسان در روزمرگی خود فرو رفته و عمر خود را در حال سپری کردن است

 حالا به بخش دوم گنبد میرسیم  بیرون رفتگی در دیواره گنبد مشاهده می شود به نظر من این برجستگی نشان دهنده ای زمانی است که انسان از روزمرگی خسته شده و به دنبال کمال در زندگی می گردد و شروع به شناخت محیط اطراف خود می کند اگر به گنبد دقت کنیم می بینیم که دیواره بطرف بیرون و افقی پیشرفت می کند اما این برجستگی پیشرفت بسیار کمی به طرف بالا  دارد و این نشان دهنده ای این است که انسان بعد از کمی پیشرفت در این وادی متوجه این می شود که به کمال حقیقی نرسیده و متوجه میشود که از دایره حقیقت بیرون میرود و دچار سردرگمی و خستگی می شود  و در اینجاست که ما به بخش آخر گنبد می رسیم ، مخلوطی ملایم و با شیب زیبا و این بخش از گنبد رادر سیر تکامل انسان می توان بازگشت به خود معرفی کرد. انسان بعد از سردرگمی در سیر ناموفق خود در کمال شروع به بازگشت به خود می کند و برای این کار شروع به شناخت خود می کند و

هر لحظه که انسان مطلب جدیدی را کشف می کند گامی تازه بسوی کمال برمی دارد( البته باید گفت سر عت خود شناسی نسبت سرعت محیط شناسی در رسیدن به کامل بیشتر است ) و انسان به هر پله از خود شناسی که قدم می گذارد دایره حقیقت و کمال تنگ تر می شود و از آخر بعد طی مراحل بسیاری از خودشناسی به مر کز این دایره می رسد و اینجاست که انسان از خود شناسی به خدا شناسی می رسد نفطه به هم رسیدن گنبد در واقع  کمال تقریبی انسان است

البته در بالای گنبد اغلب با پنج گوی تزئین شده  که باید گفت گوی های قرار داده شده پنج تن آل عبا ( محمد رسول الله - امام علی (ع)-  فاطمه (س) دختر رسول الله، همسر امرالمومنین علی (ع) و مادر حسنین (ع)- امام حسن (ع) - امام حسین (ع)  ) هستند که انسان با این که به کمال حقیقی بسیار نزدیک شده باز هم می خواهد خود را به این کامل نزدیک تر کند برای همین هم از این پنج تن کمک می گیرد و در اینجاست که از لباس کهنه و مندرس انسان خارج شده و  لباس آدم را می پوشد و آدم باکمک پنج تن آل عبا به بینهایت می رسد و در هستی حل می شود و این همان آسمان بالای گنبد است

این فقط نظر من شاید درست باشه شاید نادرست باشه خدا می دونه