ای نزدیک تر از من به من دوست دارمت با نخستین شمیم عشق آیا هنوز طنین نگاهت یادآور سکوت است؟ اما خورشید تکرار طلوع است وغروب یادآور یک احساس حس لطیف باران بر کویر سوخته افسانه ی پاییز طلایی و یک دیدار ای بهانه ی زیبای زندگی تو را می خوانم در گرمی بهار در سردی کوهسار ودر خلوت یک اندیشه اندیشه ی رهایی در قفس آیا بیهوده انتظار تو را دارم؟ افسوس افسوس می خورم که چرا نور جاری عشق در شط بی رنگ اندیشه گم شد اما من به دنبال رایحه ی پونه ها تا شهر تو پرواز خواهم کرد ای آشنای غریبم.