شعله های آتش عشق: روزی پیر معرفتی،یکی از شاگردانش را دید که زانوی غم بغل گرفته و گوشه ای غمگین نشسته است.نزد او رفت و جویای حالش شد.شاگرد لب به سخن گشود و از بی وفایی یار صحبت کرد و اینکه دختر مورد علاقه اش به او جواب منفی داده و پیشنهاد ازدواج دیگری را پذیرفته است.شاگرد گفت که سالهای متمادی عشق دختر را در قلب خود حفظ کرده بود و با رفتن دختر به خانه ی مرد دیگر او احساس می کند باید برای همیشه با عشقش خداحافظی کند... استاد پیر با تبسم گفت : اما عشق تو به دخترک چه ربطی به او دارد ؟ شاگرد با حیرت گفت : ولی اگر او نبود این عشق و شور و هیجان هم در وجود من نبود؟ استاد پیر با لبخند گفت : چه کسی چنین گفته است. تو اهل دل و عشق ورزیدن هستی و به همین دلیل آتش عشق و شوریدگی دل تو را هدف قرار داده است. این ربطی به دخترک ندارد. هرکس دیگر هم جای دختر بود، تو این آتش عشق را به سمت او می فرستادی. بگذار دخترک برود! این عشق را به سوی دختر دیگری بفرست. مهم این است که شعله این عشق را در دلت خاموش نکنی.معشوق فرقی نمی کند چه کسی باشد!دخترک اگر رفت،با رفتنش پیغام دادکه لیاقت این آتش ارزشمند را ندارد. چه بهتر! بگذار تا صاحب واقعی این شور هیجان فرصت جلوه گری و ظهور پیدا کند!به همین سادگی!!! منتظر شما هستم(امتیاز فراموش نشه) : کلوب بچه های باحال اصفهان http://www.cloob.com/club.php?id=18358