قلب من توی دلم اسیره خون عزیزم

آخرش از عشق تو به مرز مردن میرسم

دوری از نگاه تو،داره واسم عادت میشه

دلم مثه هیزم خشك، شعله بزن آتیش میشه

تو دلم غم خونه كرده،باز منو دیوونه كرده

مثه ابرای بهاری ،چشامو بارون كرده

وقتی كه صدات می پیچه، توی غربت دل من

میزنه آتیش به جونم، لحظه های بی تو بودن

دیگه گریه نمیتونه، كم كنه از غم این دل

دیگه همدردی نمونده كه ندونه غم این دل

ثانیه های بی رمق، چه قد دارن یواش میرن

برای با تو بودنم، انگار نمیخوان كه برن

قصه عشق من و تو، قصه ای بی انتها نیست

آخرش یا مرگ عشقه، یا كه بودن غیر از این نیست


(( امیر حسین شاملو))