تندیس عشق بود پرستیدمش و رفت از جنس شعر بود تراشیدمش و رفت شاعر نبود و شعر نمیگفت مثل من در کوچه باغ شعر نمیدیدمش و رفت مفهوم شعر بود به زیبایی غزل اقرار میکنم که نفهمیدمش و رفت بعد از شبانه روز کلنجار با دلم بعد از کمی نگاه پسندیدمش و رفت باور کن ای عزیز که در اوج التهاب وقتی که بوسه بود نبوسیدمش و رفت آن چشم وآن نگاه و لبهای کال او چون گل شکفته بود نبوییدمش و رفت وقتی یقین نمود که من میپرستمش از بخت من رمید نبخشیدمش و رفت

از فاصله مرا باکی نیست تا همدل من باشی لبخند تو مرا امیدی دوباره است و دستان تو بهانه برگشت من در اسارت زمان و لحظه دمی را با تو دلخوشم با یاد تو به رهایی دلخوشم به نفس کشیدن و به بوییدن آری ... قصه من تلخ است اگر تو نباشی ارادتمند شما محمد امین مدیر کلوب انرژی