سارا پوراحسان

ehsasatiam ,dars khon,mehraboon,lajbazam hastam rasti

زن21 ساله متاهل

زن

Iran ، خراسان ، مشهد

نميکشم

تماس با آشنايان و دوستان

با همسر

ديپلم دبيرستان

posht konkori

حول حالنایم ارزوست

شانزده سالگی مان درگیر بحران بلوغ هستیم . هوس های نوجوانی و کنجکاوی های جنسی . کارمان ژل زدن ، راه رفتن بی هدف ، بوتیک دیدن و پیتزا خوردن . شماره دادن ، صف تلفن کارتی ، ایستگاه اتوبوس و چت کردن . قرار های پنهانی و دلتنگی و کافی شاپ . دعای نوروزو حول حالنایمان می شود داشتن کامپیوتر و ماهواره و شاید خونه خالی ! آنگاه ناگهان کنکور اسارتی تازه برایمان می آفریند . یک سالی را پشت کنکور پول خرج می کنیم ، از همه کار باز می مانیم روح و جسم مان خسته و خموده می شود . نذر مادر ، دعای نوروز و حول حالنایمان می شود قبولی دانشگاه . تا آنکه بالاخره چشم باز می کنیم و می بینیم که دانشجو هم شده ایم . ترم اول الکی خوش می گذرد و چه زود همه چیز رنگ می بازد و طبیعی می شود و چه زود می فهمیم که سرابی بیش نبوده این همه رویا که از دانشگاه در ذهنمان ساخته بودیم . اینک حواشی به بودنمان شکل می دهد پرستیژ دانشجو بودن ما را صاحب امضای مدرنی می کند و استقلال خواهی ما را وا می دارد که دیگر امضای قیم را به رسمیت نشناسیم . می خواهیم خودمان برای خودمان تصمیم بگیریم و اینجاست که یک درد بروز می کند به نام سیاست و این هنگامه کار گروهی ، شرکت در میتینگ ها و پیوستن به انجمن هاست . دعای نوروز و حول حالنایمان می شود دموکراسی و آزادی .

کمیته انضباطی ، سرخوردگی ، انفعال و سکوت فصلی دیگر است که در دانشگاه تجربه می کنیم . در این فصل سینمای پست مدرن ، موسیقی راک ، فرهاد ، داریوش ، ناظری ، تنبک همایون و فریاد شجریان ، ادبیات آمریکای لاتین ، شب شعر فروغ اخوان شاملو و مرورنشریات اصلاح طلب گذران لحظه هایمان می شود و دعای نوروز و حول حالنایمان ، ظهورامام زمان .

کم کم به همکلاسی همزبان مهربان معتاد می شویم ، دلبستگی و دلدادگی آغاز می شود . پیدایش یک مفهوم شگرف و جدی یک حس غریب و عمیق به نام عشق که تحولی بزرگ در بودنمان ایجاد می کند . ولنتاین گل رز و شکلات وارد زندگی مان می شود لمس دستان پر از مهر هم آغوشی و بوسه های پنهانی خاطره های سرخ عاشقی مان می شود و دعای نوروز و حول حالنایمان ، وصال محبوب.

فارغ التحصیلی برای پسران سربازی و برای دختران انتظار را به ارمغان می آورد چه سنگین و دیر می گذرد زمان انگار که اصلا نمی گذرد ولی به هر حال با وفاداری یا خیانت این نیز می گذرد و اینک پس از تحقیر های دوران سربازی معضل بیکاری است که اعصاب و روان تحصیلکرده خدمت رفته را می فرساید . عشق فراموش بشود یا نشود وصال رخ دهد یا ندهد بالاخره زمان می گذرد و چشم باز می کنیم و می بینیم جوانیمان چه بیمار گذشته است . آنقدر وحشتناک به روزمره گی معتاد شده که روزها را زندگی نکرده ایم بلکه در مرداب تکرار یکنواختی در روز مرگی درجا زده ایم . اینک احساس می کنیم پوچی بزرگی روحمان را فرا گرفته هیچ چیز راضی مان نمی کند دیگر هیچ سرابی نمی تواند سر کارمان بگذارد . احساس عطش مفرطی می کنیم .



در راه زندگی / با این همه تلاش و تمنا و خستگی / با اینکه ناله می کشم از دل که / آب ... آب ... / دیگر فریب هم به سرابم نمی برد / دیگر شراب هم جز تا کنار بستر خوابم نمی برد





چگونه می توان به آرامش رسید ؟ آرامش واقعی در چیست ؟ کنجکاوی های جنسی ، قبولی دانشگاه ، دموکراسی ، معشوق زیبا رو ، فارغ التحصیلی ، کار ، ازدواج نه نه نه اینها همه راه های رسیدن به هدف است نه هدف؛ باید هدف چیز بزرگ تری باشد باید باشد و باید پرواز کرد و از صادقانه ها به عاشقانه ها رسید باید از دام تن رها شد باید پر گشودن تا رسیدن به سیمرغ ، که مرغ باغ ملکوتیم ...



هان ای عقاب عشق / از اوج قله های مه آلود دور دست / پرواز کن به دشت غم انگیز عمر من / آنجا ببر مرا که شرابم نمی برد



و خود ، سیمرغیم و بر تریم از هر می ناب ، تنها لازم است جوششی پدید آید تا قدح قدح ساقی بحر و سما شویم . ایمان ، هنر، ادبیات و موسیقی ودیعه های جاری خدا همه محیاست برای نو شدن ما و تغییر واقعی واینجاست که با ایجاد یک دگرگونی اساسی یک خانه تکانی در نحوه ی نگرشمان یک حول حالنای بزرگ و فراگیر زمینه ایجاد پیدا می کند و در آغاز یک روز نو و نوروز یک زندگی به او که عشق اش بی قید و شرط و صاحب تطمئن قلوب است می گوییم :



یا مقلب القلوب و الاحوال / یا مدبرا للیل والنهار / یا محول الحول و الاحوال / حول حالنا الی احسن الاحوال

اسلام

هيچکدام !

155-160

40-45

شوخ ، دوستانه ، شلوغ ، تيزهوش

جين ، راحت ، مد روز ، معمولي ، مدرن

8 فروردین 1385 ساعت 12:25