بسم رب سید الشهدا گفتار اخلاق ی از حضرت آیت الله جوادی آملی با ید مواظب خودمان باشیم در هر سنی كه باشیم مهمترین مشكل ما همان هستی خود ماست . گاهی اسرائیل ،سرزمین فلسطین را اشعال می كند وسعی می كند صاحب اصلی را از آن سرزمین بیرون كند ،همگان می فهمند وعلیه اسرائل می شورند .دشمن درونی ما یعنی شیطان نیز چنین كاری را انجام می دهد ،یعنی سرزمین هستی مارااشغال می كند ،مارا از سرزمین خودمان بیرون می كند وخودش بجای ما می نشیند وبرای ما تصمیم می گیرد. یك نفر ممكن است در تمام مدت عمر تحت ولایت شیطان باشد وزمین زندگی او به وسیله ی شیطان اشغال شده باشد ،یعنی شیطان بجای او حرف بزند ،تصمیم بگیرد و..... وآن شخص خیال كند این كارها را انجام می دهد .شیطان هرگز با مال ،جان ،خانه وزندگی ما كاری ندارد .او می خواهد مارا از بین ببرد ؛ چون در جنگ كوچك دشمن می كوشد انسان را از پا در آورد وبكشد ،اما در جنگ بزرگ اینچنین نیست ،او كه نمی خواهد ما را بكشد ، اومی خواهد ما را به اسارت بگیرد. از این رو ،ما كاری مهمتر از این نداریم كه خویشتن خویش را بسشناسیم و پاسدار او باشیم وخودمان بجای خود تصمیم بگیریم. البته این كار كوچكی نیست ،هم هوش عمیق می طلبد هم طهارت روح.اگر این دوعنصر محوری جمع شد به انسان می گویند تونگهبان خویشتن باش. یعنی اگر كسی اهل عقل و فكر وخیلی طاهربود.می گویند اینجا دیده بانی بده ومراقب باش كه دیگری بجای تو تصمیم نگیرد. تمام تلاش و كوشش عارفان این است كه اولاً این سرزمین را حفظ كنند تا بیگانه احتلال (اشغال)نكند ،ثانیاً خودشان را مهماندار بدانند وجان خویش را به عنوان امامنت الهی حفظ نمایند وثالیاً دیگری بجای آنها ننشیند وتصمیم نگیرد ،این كار عارفان و مومنان است ،یعنی می خواهند بكوشند كه بیگانه ، خیال خام،كینه با طل ،وگناه ومانند آن در حرم امن دلشان را ه پیدا نكند ،این صحنه دل را تطهیر كنندوخودشان برای خودتصمیم بگیرند ؛ چون می دانند با ابدیت در ارتباطند و عملشان محدود است. می كوشند این زمان را فقط به دست خداوند بدهند كه بجای آنها بنشیند و تصمیم بگیرد. در مقابل ،آن كسی كه هستی را می بازد در هر سه بخش دچار ویرانی می شود ،یعنی اول راه ها را نا امن می كند،در مرحله بعد راهزنان وارد حرم امن دل او می شوند و سرانجام وقتی كه این سرزمین را اشغال كردند صاحب خانه را از خانه اش بیرون می كنندوفرمانروای مطلق او می شوند وبه صاحب خانه می گویند این حرف های كه ما می زنیم حرف های توست . به هر حال مهمترین مساله ما باید این باشد كه مواظب خودمان باشیم وببینیم آیا بجای خود نشته ایم یا دیگری زمین زندگی ما را اشغال كرده و سخنگوی ماست وبجای ما تصمیم می گیرد ،می اندیشد وحرف می زند . برای مواظبت از خود چند كار لازم است انجام دهیم : اول اینكه مراقب باشیم در حرم امن وجودمان بیگانه نیاید وشیطان وارد آن نشود ،امام صادق (علیه السلام)فرمودند ) :القلب حرم الله فلا تسكن فی حرم الله غیرالله ) دوم اینكه باید خدا در اینجا حضور وظهور پیدا كند او باید فیض برساند وبجای ما تصمیم بگیرد . بنابراین مقدمات را باید برای این مهمان بزرگ آماده كنیم . سوم اینكه وقتی چنین میهمانی را پذیرا شدیم آنگاه بگوییم . روزی رخش ببینم وجان تسلیم وی كنم لازم نیست بمیریم ودر هنگام مرگ جان را به او بدهیم ،هیمین كه خدا را صاحب خانه ی اصلی دانستیم ،بگویم خدایا! تو جای ما تصمیم بگیر .ما به تو توكل كردیم ،یعنی تو وكیل مای ،حرف ما را تو بزن و تلاش كنیم بالاتر از توكل به مقام رضا برسیم . پسندم آنچه جانان پسندد وبالا تر از رضا ، من كی هستم كه بگویم راضی هستم به رضای تو ،حكم آنچه تو اندیشی لطف آنچه تو فرمایی این مقام تسلیم است . این مر حله سوم بعد از مرحله اول ودوم است .مرحله نهایی یك انسان كامل است كه انبیاء واولیاء(علیه السلام) به اینجا رسیدند وما هم به این سمت فراخوانده اند . از سوی دیگر شیطان سعی می كند از طریق كینه ،حسد ، اختلاف،هوس وسایر رزایل اخلاقی وارد حرم امن دل شود وكم كم زمینه را آماده كرده وما را منزوی كند ،آنگاه خود بجای ما بنشیند وبه ما بگوید آنچه من می گویم گفته خود شماست . بر گرفته از بیانات آیت الله جوادی آملی در روزنامه ی صبح صادق جهاد اكبر: (( وامره آن یكسر نفسه من الش هوات ویزعها عندالجمحا ت ،فان النفس امارت بالسؤالام رحم الله )) (فرازی ازفرمان امام به ما لك اشتر) واورا(مالك)امرمی كند كه نفس خودراهنگام شهوات وخواهش هابازداردوتاعنان به دست اونیفتاده ودرسختی هایش نیفكنده آن را مهاركند.حضرت دستورمی دهد كه نفس خود رابازداردوبشكند؛زیرانفس انسان سركش است.اگرانسان اورابه اختیارخودبگذاردآدم راباخطرهای شدیدمواجه می سازدوازقله های عزت به انتهای دره های ذلت پرت می كند.نكته ای كه دراین قسمت ازفرمان حضرت وجوددارداین است كه نمی فرمایدمثلا"مواظب باش كه شهوت برتوغلبه نكند،بلكه دستورمی دهدان یكسرنفسه)) نفس خودرابشكن.یعنی نفس اماره همیشه ومرتب درتلاش ا ست كه انسان ازهواهاوتمایلات شهوانی و انحرافی ولذایذگوناگون بهره مندشودوآدم رابه آزادی حیوانی سوق دهد .پس در این صورت باید همیشه با او درگیر شده واورا شكست داد واو را از حرص وولع بیش از حدكنترل كردواختیارراازاوسلب نمود.دراین صورت است كه انسان می تواندازشرنفس اماره نجات پیداكندوآدمی هیچ وقت ازدست نفس وازشراودرامان نخواهدبودمگرخداونددست آدم رابگیردوازحملات خطرناك اونجات دهد وآدم عنان نفس رادراختیارخودداشته باشد. *جهادبانفس بالاترین جهاد بالاترین جهاد،جهادبانفس است.انسان موفق كسی است كه قبل ازهرچیزبانفس خودش كه نفس اماره است وهمیشه هم می خواهد حرف خود را به كرسی بنشاند مبارزه واوراپشیمان بنماید . حضرت امام موسی بن جعفر(ع)از پدران خود(ع)روایت كرده است كه امیرالمؤمنین علی (ع)فرمود: رسول خدا(ص)گروهی از لشكریان را به جنگ فرستاد . چون باز گشتند،فرمود: خوشا به حال گروهی كه از جهاد اصغر فراغت یافته اند وبرای آنان جها د اكبر باقی مانده است . گفتند :یا رسول الله ! جهاد اكبر دیگر چیست ؟فرمود: جهادبا نفس .سپس فرمود : با لاترین جها،جهاد كسی است كه با نفس خود مبارزه كند . دشمن دو نوع است :یكی دشمن خارجی ،دیگری دشمن داخلی . دشمن خارجی كسی اسست كه با آدم دشمنی دارد و می خواهد به انسان ضربه بزند . به انسان حمله كند. به جان انسان به مال انسان ،آدم با این دشمن راحت می تواند مبارزه كند واورا شكست بدهد ولیكن دشمن داخلی كه در درون انسان است و آن نفس اماره است . انسان اگر لحظه ای غفلت كند ضربات كاری به انسان وارد می كند،لذا حضرت می فرماید :با لا ترین جهاد،جهاد كسی است كه نفس خود مبارزه كند وبر او پیروز بشود او را قانع كند وسر جای خودش بنشاند . خدمت گزار كلوپ مهدویون http://www.cloob.com/club.php?id=5460 وگروه یا هو http://groups.yahoo.com/group/mahdaviun313 التماس دعا