IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII
ساده نبود گذشتن از تو برام
ساده نبود کوچ تو از لحظه هام
IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII
ساده نبود قصه ی بی تو بودن
ساده نبود هق هق شب گریه هام
IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII
من بی تو و تو تنها از تو چی مونده برجا
جز مشتی خاطرات هم رنگ خواب و رویا
IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII
اما به انتظار برگشتنت می مونم
شب تا سحر به یادت غزل غزل می خونم
IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII
پيام ضروري
IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII
تنها لذت در پیری و زندگانی مرور خاطرات شیرین جوانی و عشق است.
***همیشه زنده ام با خاطراتم***
IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII
<*<*<*<*<*<*<عشق آغاز است>*>*>*>*>*>*>*>
<*<*<*<*<*<*<عشق پایان است>*>*>*>*>*>*>*
<*<*<*<*<*من به پایان نمی اندیشم>*>*>*>*>*>*>
<*<*<*<* كه همین دوست داشتن زیباست>*>*>*>*>
IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII
MMMMMMMMMMMMMMMوقتی رفتیMMMMMMMMMMMMMM
IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII
گفتم که رفتنت یه روز ، قاب دلم رو می شکنه
IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII
گفتی که این بخت تو بود ، تقدیر تو شکستنه
IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII
هر وقت که بارون میزنه تو رو کنارم می بینم
IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII
حس می کنم پیش منی،هنوزم عاشق ترینم
IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII
گفتم بمون اونروز میاد، غصه هامون تموم می شه
IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII
گفتی اگه با هم باشیم ،لحظه هامون حروم می شه
IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII
هر وقت که بارون میزنه، تو رو کنارم می بینم
IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII
حس می کنم پیش منی، هنوزم عاشق ترینم
IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII
وقتی رفتی همه دنیا روسرم ،انگاری خراب شد ودلم شکست
IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII
سازه من زانوی غم بغل گرفت رفت و كز كرد گوشه اتاق نشست
IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII
هر وقت که بارون میزنه، تو رو کنارم می بینم
IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII
حس می کنم پیش منی، هنوزم عاشق ترینم
IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII
از وقتی رفتی هیچکسی ،همدرد وهمرازم نشد
IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII
هیچکسی حتی یه دفه ،هم غصه سازم نشد
IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII
رفتی ولی بدون هنوز ،عاشقتم تا پای جون
IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII
دل بهاریم عاشقه ،چه تو بهار چه تو خزون
IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII
هر وقت که بارون میزنه تو رو کنارم می بینم
IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII
حس می کنم پیش منی هنوزم عاشق ترینم
IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII
IIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIمحسن یگانهIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII
برای ضیافت عشق اگه شب ، شب غزل نیست اگه نور ، اینه به اینه اگه گل ، بغل بغل نیست برای گلدون دستات یه سبد رازقی دارم بهترین قلبو تو دنیا برای عاشقی دارم از تو تا ویروونی من از تو ما مرز شکستن فاصله ، وکردن در فاجعه ، صدای بستن ترسم از بی رحمی شب نیست ترسم از دلتنگی فرداست ترسم از شب مرگی آواز ترسم از تدفین قمری هاست سهمی از رجعت انسان سهمی از خداشدن باش سهمی از معجزه ی عشق سهمی از معراج من باش
توی دنیایی که مات و تار و مُردَس توی این شب که دل از همه آزُردَس یادمه میشد بشینیم پای هم تا صبح فردا پای این دل که حالا تیکه و خُردَس
حالا که نیستی نگاهام خسته و کوفته به در مونده اسم زیبا و قشنگِت مثل گل واسم مُعَطَّر مونده
تو دل ِ این لحظه ها یه تازیانه خاطره ها رو واسم کرده بهانه میخورم شلاقتُ تا دَم ِ آخر آخ که چه دلسرد و بی رَحمه زمانه
با چهره ای غم زده تو ی خونه داره واسه مسافرش میخونه خاطره چیست؟ فراموشی چه سخته! چرا دِلِش همیشه فکر اونه؟