علیرضا جعفری

سفر از زمین به آسمان ...طلائیه بود و آسمان، شلمچه بود و نیزار، اما همه رنگ خاك بودند، رنگ لبهای چاك چاك تو. نخلهای بـىسر بود، تجلی پیكر بـىسرت، نیزار در نوا بود، گویا با تو زمزمـه ی كمیل داشت. افسوس كه مردمكهای چشمم را، وسوسـه های زندگی دنیا تنگ نموده و آثار گناه در صورت سیاهم هویدا بود.

دوبیتی هاو متن های زیباکه به خاطر می ماند یا خاطره ای را زنده می کند

اعتقاد ما درباره بهشت این است که بهشت دارالبقاء و دارالسلام است. مرگ و پیری، بیماری و ناخوشی، زوال و زمینگیری، غم، فقر و خستگی و فرسودگی در آن نیست.

امام رضا(ع) در سال 148 هجرى قمرى در شهر مدینه بدنیا آمد. پدر ایشان امام موسى بن جعفر(ع)، یعنى امام هفتم شیعیان و مادرشان بانویى بزرگوار و خردمند به نام (تكتم) یا (نجمه) بود. امام رضا(ع) در همان سالى زاده شد كه پدربزرگ ایشان، یعنى حضرت امام جعفر صادق(ع)، به شهادت رسید. نام ایشان (على ) است، ولى بر اساس شیوه اى كه در میان اعراب مرسوم است، به ایشان (ابوالحسن) مى گفتند. این گونه اسمها را (كنیه) مى نامند. علاوه بر نام و كنیه، گاه عنوان دیگرى نیز به افراد مى دهند كه آن را (لقب) مى گویند. امام هشتم داراى لقب هاى متعددى است. از جمله معروف ترین این القاب، (رضا)، (عالم آل محمد)، (غریب الغرباء)، (شمس الشموس) و (معین الضعفاء) است. نامیدن هر فرد به این نامها، یعنى اسم، كنیه و لقب دلیل خاصى دارد. گفته اند كه ایشان را به این جهت (رضا) لقب داده اند كه خدا از ایشان راضى است. دوران كودكى و جوانى امام در مدینه گذشت. اخلاق نیكو، دانش فراوان، ایمان و عبادت بسیار از ویژگى هایى بود كه امام را مشخص می ساخت. و ...

آقاجون دلمون واست تنگ شده

بهترین مطالب رو دراین كلوب پیدا می كنید دست پخت معاون خیلی خوبه، كلوب(مهدخت خانم) هستش :)