علی مصوری

کیست آن گوهر شناس و گوهری..تا کند در نقد رندان داوری#
من کیم؟شوریده رنگی منقطع..از همه دنیا و ما فیها جدا#
گرچه دنیا پیش من کودکی ست..کفش سیمین کودکی.کاکل زری#
گرچه دانم زندگی افسانه ایست..کار آن را می نگریم سرسری#
زندگی سر چشمه خوشبختی ست..کارگاه قدرت بالا پری#
راه عشق ای دوست پر پیچ و خم است..هر که از این یک خان گذشت او رستم است#
جانم آمد به لب آن جانان کجاست؟؟هم بلا.هم آرزوی جان کجاست؟#
من که بی درد ای طبیبان نیستم..درد پیدا کرده ام.درمان کجاست؟#
من نیم فرهاد سان شیرین پرست..من آن خواهم که گویم آن کجاست؟#
بی ستون ها می کنم در عشق خویش..گر بدانم خسرو خوبان کجاست؟#
آدمی ز آن رانده و زین مانده ام..ای خدا آن روضه رضوان کجاست؟#
من همان شوریده رندم.کز ازل..ساز من از سوز جانان ساز بود#
من همان رندم.همان شوریده ام..من همان درویش دنیا دیده ام#
آمدم تا خویش را پیدا کنم ..دوستان را واله و شیدا کنم#
مرغک صحراییم صحرا کجاست؟؟ماهی بر خشکیم.دریا کجاست؟#
داروی دیوانگی در جام بود..خوردم و مجنون شدم لیلا کجاست؟#
من دگر ادراک را گم کرده ام..آن گل نا محسوس نا پیدا کجاست؟#
زین حجاب ساده بسیار نقش..گر روی صد آسمان بالا کجاست؟#
روح من آنجاست و آنجا می زند..کوس من هم وامقم.عذرا کجاست؟#
می روم بی توشه وبی زاد و برگ..جویبار آسا سوی دریای مرگ#
تا که آن گمگشته را پیدا کنم..یا که جا در کام آن دریا کنم.#

مرد22 ساله مجرد

2 سال و 6 روز