| درباره من | تا کنون در باره خود ؛ فکر نکرده ام ؛ نمی توانستم بکنم ...
آدمی معمولی , حساس به برخورد های اجتماعی
BIR KURSON GEBI, اهل تفکر و اندیشه , از محافظه کاری نفرت دارم , آدمی رک گو و رک پذیری هستم , طرفدار جامعه ای بدون اختناق , سر شار از زیبایی ها هستم . کشورم ایران را دوست دارم و به آن افتخار می کنم ولی از آدم هایش .... , زندگی کردن را دوست دارم , زیست کردن را دوست ندارم . عشقم کار کردن است , از تنهایی بی زارم ولی همیشه تنها بوده ام وتنها زیسته ام و گریسته ام , طرفدار کتاب , شعر , آزادی , حقوق مساوی زن و مرد , اهل فریاد , از مطالعه در مورد همه چیز لذت می برم , کینه جو نیستم ولی طرف دار حقیقت هستم , از چهار دیواری هراسانم گریزانم ,
از التماس کردن ( مثل دم سگ شدن ) گریزانم ، نفرت دارم .
بر این باورم : رشته تسبیح گر بگسست معذورم بدار |
| پيام ضروري | نیلوفر مظهر پاکی است , نیلوفری که در کویر روییده باشد مظهر پاکی و استقامت , امید است .... .
لطفا" پرو فایل و وبلاگم رو دقیق بخونید و در نظر سنجی هام ،
نظر خودتون رو بنویسید متشکرم
و تازگی ها (11/86) این سوال در ذهنم نقش بسته که : در کشور های آلمان ، ژاپن ، روسیه ، فرانسه و ... با این که جنگی صورت گرفته و لی مردمان کشور ها ؛ آن کشور ها را پا بر جا حتی فعال تر و زیباتر و بهتر از گذشته ساخته اند ولی در مورد ایران این طور نبوده است ؟ نمی دانم چرا ؟ شاید به خاطر فرهنگ بوده است ؟
مگر می شود فرهنگ را بدست آورد ؟ فرهنگ را بایست ساخت ؟
فرهنگ را بایست به وجود آورد ؟
|