در المپیك سیاتل: 9 ورزشكار دو و میدانی كه هركدام گرفتار نوعی عقب ماندگی جسمی یا روحی بودند، بر روی خط شروع مسابقه دو 100 متر ایستادند، مسابقه با صدای شلیك تفنگ، شروع شد. هیچكس ، آنچنان دونده نبود، اما هر نفر میخواست كه در مسابقه شركت كند و برنده شود. آنها در ردیفهای سه تایی شروع به دویدن كردند، ناگهان پسری پایش لغزید ، چند معلق زد و به زمین افتاد، و شروع به گریه‌ كرد. هشت نفر دیگر صدای گریه او را شنیدند. حركت خود را كند كرده و از پشت سر به او نگاه كردند... ایستادند و به عقب برگشتند... همگی... دختری كه دچار سندرم دان (ناتوانی ذهنی) بود كنارش نشست، او را بغل كرد و پرسید "بهتر شدی ؟" پس از آن هر 9 نفر دوشادوش یكدیگر تا خط پایان گام برداشتند تمام جمعیت بصورت ایستاده برای مدتها كف زدند. این تشویق مدت زیادی طول كشید. ز هشیاران عالم هر که را دیدم غمی دارد دلا دیوانه شو دیوانگی هم عالمی دارد