شاید نشه با خوندن مهمترین آموخته زندگی یکنفر به جای اون قرار گفت و زندگی کرد ولی میشه حداقل همون نیرو زمان و .... براش صرف نکرد و اون تجربه رو بدست آورد. اینها یه چند نمونه از این موارده : 1- من آموختم که هر چقدر بزرگتر می شوم کمتر به من توجه می شود.(۶ساله) ۲ـ من آموختم که هیچ وقت برای التیام بخشیدن به یک رابطه صدمه دیده دیر نیست.(۵۷ساله) 3ـ من آموختم که هر موفقیت بزرگی در ابتدا نا ممکن به نظر رسیده است.(۴۷ ساله) 4ـ من آموختم که برای اینکه روز خوبی داشته باشی در طبیعت به دنبال نشاط و زیبایی باش. گوش کن تا صدای زیبا بشنوی . با دیگران سخن مهر آمیز بگو و برای یک نفر بدون اینکه خودش بفهمد،یک کار خوب انجام بده.(۸۵ساله) ۵ـ من آموختم که تقریبا هیچ کلالی مرغوبی ارزان نسیت.(۵۲ ساله) ۶ـ من آموختم که بچه دار شدن مشکلات زناشویی را حل نمی کند.(۲۴ساله) ۷ـ من آموختم که دیدن درد و غم دیگرای بدترین درد است.(۴۶ساله) 8ـ من آموختم که هنوز خیلی چیزها هست که باید یاد بگیرم.(۹۲ساله) ۹ـ من آموختم که نمی توانم از دیگران انتظار داشته باشم که مشکلات مرا حل کنند.(۳۴ساله) ۱۰ـ من آموختم که انسانهای سخاوتمند کمتر دچار مشکلات ذهنی و احساسی می شوند.(۵۱ساله) ۱۱ـ من آموختم که اگر می خواهی میهمانی بروی باید خودت هم میهمانی بدهی.(۳۸ساله) ۱۲ـ من آموختم که عشق قلب آدم را میشکند ولی ارزشش را دارد.(۲۶ ساله) ۱۳ـ من آموختم که بهترین دوستانم آنهایی هستند که مرا دچار مشکل میکنند.(۱۱ساله) ۱۴ـ من آموختم که هر وقت به مسافرت می روم آرزو می کنم که کاش در خانه بودم و هر وقت در خانه هستم دلم می خواهد در مسافرت باشم.(۵۹ساله) ۱۵ـ من آموختم که موفق زندگی کردن مثل نواختن ویلون است که باید هر روز تمرین کنی.(۷۰ساله) ۱۶ـ من آموختم که لازم است اجازه دهید کودکان شما کودک باشند.(۳۷ساله) ۱۷ـ من آموختم که هیچ گاه نباید قبل از حل و فصل مجادله ای به رختخواب بروید.(۷۳ ساله) ۱۸ـ من آموختم که نمی شود یک تکه کلم را در یک لیون شیر پنهان کرد.(۷ساله) ۱۹ـ من آموختم که اعتماد ، تنها عامل مهم در روابط شخصی و کاری است.(۲۰ساله) ۲۰ـ من آموختم که بیشتر چیزهایی که درباره آنها نگران هستیم اتفاق نمی افتند.(۶۴ساله) ۲۱ـ من آموختم که مهمترین تصمیمی که در زندگی می گیری این است که ببینی با چه کسی می خواهی ازدواج کنی.(۹۵ساله) ۲۲ـ من آموختم که همواره باید به آینده فکرکنم ، هنوز کتابهایی برای خواندن ، غروبهایی برای تماشا کردن و دوستانی برای دیدن وجود دارند.(۸۶ساله) ۲۳ـ من آموختم کسانی هستند که تو را عاشقانه دوست دارند فقط نمی دانند چطور این احساس را نشان بدهند.(۴۱ساله) ۲۴ـ من آموختم که پدرم می تواند خیلی حرفها بزند که من نمی توانم.(۸ساله) ۲۵ـ من آموختم که اگر کسی حرف ناشایستی درباره ام زد من به زندگی ادامه بدهم تا بقیه چنین چیزی را باور نکنند.(۳۹ساله) ۲۶ـ من آموختم هنگامی که بازسازی می کنی همه چیز دو برابر آن مقداری که فکر می کردی طول می کشد و هزینه بر میدارد.(۴۸ساله) ۲۷ـ من آموختم که ۹۰ درصد اتفاقاتی که برای من رخ میدهند خوب و فقط ۱۰ درصد آنها بد هستند و برای اینکه خوشحال باشم باید روی آن ۹۰ درصد تمرکز کنم.(۵۴ساله) ۲۸ـ من آموختم که بدون مخاطره کردن نمی شود قهرمان شد.(۴۳ساله) ۲۹ـ من آموختم که هر چه خلاق تر باشی چیزهای بیشتری را درک می کنی.(۵۱ساله) ۳۰ـ من آموختم که آدم نباید خودش را با بهترین کاری که بقیه می کنند مقایسه کند، آدم باید خودش را با بهترین کاری که خودش می تواند انجام دهد مقایسه کند.(۳۱ساله)

باید سفر کنم ...اما ... آن شب دوباره غصه ی تنهایی ، از اشک های چشم تو پیدا شد بغض نگاه غمزده ی باران ، در ساحل نگاه تو دریا شد آن شب دوباره دست و دلم لرزید ، شوری عجیب در دل من گل کرد شوری شبیه شعر و شب شبنم ، از لابه لای پنجره پیدا شد یادش به خیر آن شب پر احساس ، ماندیم و عاشقانه غزل خواندیم اما دریغ ! رفتی و آن احساس ، افسانه ی تمام غزل ها شد تا شهر چشم های تو راهی نیست ، تا شهر آب ، آینه و باران شهری که پلک های پر از مهرش ، با غنچه های پنجره ها وا شد در واپسین یک شب نم خورده ، از کوچه های شهر ، گذر کردم اما تو را نیافتم و یادت ، در کوچه های شهر ، معما شد باید سفر کنم به تو اما نه ... دیگر به تو نمی رسم ای رویا حالا بیا ببین که دلم بی تو ، در غربت نگاه ، چه تنها شد دلم بی تو ، در غربت نگاه ، چه تنها شد