گوشواری به دو گوشم می آو یزم از دو گیلاس سرخ همزاد وبه ناخنهایم برگ گل کوکب می چسبانم .کوچه ای هست که در آنجا پسرانی که به من عاشق بودند هنوز با همان موهای درهم وگردنهای باریک و پاهای لاغر به تبسمهای معصوم دخترکی می اندیشند که یکشب باد اورا با خود خواهد برد(فروغ)

عشق تو و تنهایی من....... .............شوق زندگی عشق پاک عشق...........سکوت..............تنهایی........کاش می توانستم گل هایی را که از قلبم چینده ام نثار پاکی عشق و قلبت و زیبایی نا فذ چشمانت کنم........ولی افسوس هرگز ..تقدیم به تو که جاود انه در قلب کوچکم هستی و لحظه ای نیست اشکی برای تو نریزم ثانیه های زند گی ام بی تو سپری می شود و تو با داشتن همه چیز تنهایی من را نخواهی فهمید چون دم از دوست داشتن زیاد تو نمی زنم.......می دانم د لت د ر تسخیر است.....من و قلب عاشقم همیشه انتظارت را از پشت اشک ها و آه ها خواهیم کشید