علیرضا ن

سرما گفت: از چه این جوری به لرزه افتادی؟
گفتم: از این که یک عمر چشم به دری بودم که هرگز نیومد، می ترسم برم و بیاد که دیگه دیر باشه.
گفت: نترس توری به تو می دمم که همیشه چشم به دری دوخته باشی که شاید بیاید
و این سرنوشت بازیی بود که تاوانش تنهایی بود و سوختن.

مرد25 ساله مجرد متولد 1/خرداد/1366

مرد

Iran ، تهران ، تهران

تماس با آشنايان و دوستان

با والدين

ليسانس

كارمند

بس که دیوار دلم کوتاه است، هر که از کوچه ی تنهایی من می گذرد به هوای هوسی هم که شده، سرکی می کشد و می گذرد.

اسلام

175-180

60-65

شوخ ، جدي ، دوستانه ، شلوغ ، تيزهوش

متغيير ، راحت ، کت و شلوار ، مد روز ، معمولي

23 آبان 1388 ساعت 12:13