به قلبم گفته ام كه مدام بمیرد ، بشكند و غریب شود . بگرید و اشك نریزد . بسوزد و دم بر نیاورد . بلرزد و ویران نشود . خسته شود و از پای ننشیند . اگر از پریدن محروم شد ، از رسیدن به افق ، فصل مشترك آسمان و زمین ، ناامید نشود . اگر از آسمان بی نصیب شد ، به زمین رضایت ندهد ، شرف آوارگی میان آسمان و زمین را به خفت خاك نشینی نفروشد . اگر یقین دارد كه با آرامش نسبتی نخواهد داشت ، پس قرار هم نیابد