1. رواق دارالحفاظ
این بنای مجلل در جنوب حرم مطهر بین حرم و راهرو و مسجد گوهر شاد واقع است . همان گونه که از نام آن پیداست این رواق از قدیم محل تجمع حافظان قرآن و انجام مراسم خاص تلاوت کلام الله مجید و خطبه مخصوص حفاظ آستان قدس رضوی بوده که همه روزه در دو نوبت صبح و شام برای انجام مراسم صفه به قرائت قرآن و دوازده بند خواجه نصیر می پردازند . از این رو این رواق دارالحفاظ یعنی خانه حافظان و قاریان قرآن نامیده می شود . طول رواق 18 متر و عرض آن 65/8 متر و ارتفاع آن تا زیر سقف 8/12 متر است که با محاسبه فضای جانبی مساحت آن به 217 متر مربع می رسد . بر اساس شواهد تاریخی این بنا را نیز بانو گوهر شاد در ائایل قرن نهم ساخته است .

2. رواق توحیدخانه
توحیدخانه ازرواقهای شمالی حرم مطهر وبین رواق دارالفیض وصحن انقلاب قراردارد این بنا چنان به دارالفیض متصل است که گویی جزئی از آن میباشد .توحید خانه از شمال به صحن انقلاب و از جنوب به رواق درالفیض و دارالشکر و از مشرق از طریق یک گذرگاه با پیچ و خمی به رواق گنبد الله وردیخان و از طرف مغرب به ایوان طلای صحن انقلاب متصل است . در ضلع شمالی توحید خانه پنجره ای فلزی معروف به پنجره فولاد جای دارد که در صحن انقلاب واقع شده است و ضریح مطهر از پشت این پنجره نمایان است . توحید خانه دارای 15 متر ارتفاع است و مساحت آن پس از کسر پایه های پیش آمده در رواق به 108 متر مربع می رسد. معروف است که این رواق را مرحوم ملامحسن فیض کاشانی در سال 1072 ه.ق بنا نهاده و برخی برآنند که مرحوم فیض در این محل تدریس می کرده و به جهت گفتن کلمه طیبه لااله الاالله در این مکان و تکمیل اهل ذکر این رواق به توحید خانه مشهور شده است. ازاره رواق توسط سنگ زیبایی که منبت کاری شده تزئین یافته و در بالای ازاره کتیبه ای به عرض حدود 50 سانتی متر اشعار دوازده امام خواجه نصیر توسی را به خط ثلث در بردارد .

3. رواق دار السیاده
دارالسیاده نیز از قدیمی ترین رواق های روضه منوره است که در غرب و جنوب غربی حرم مطهر از شمال به جنوب امتداد دارد. نامگذاری این رواق به دارالسیاده از آن جهت است که از قدیم محل اجتماع سادات و منسوبان به خاندان حضرت علی (ع) بوده است. رواق دارالسیاده نیز از بناهای گوهرشاد آغا ، می باشد که در قرن نهم همزمان با مسجد گوهر شاد ساخته شده است. رواق دارالسیاده 86/22 متر است و در دو طرف آن پنج صفه وجود دارد که عرض بنا را متفاوت ساخته است. رواق دارالسیاده از لحاظ هنر کاشی کاری و کتیبه ای مجموعه ای از هنرهای تزئینی معماری و هنرهای دستی و گویای نبوغ ایرانیان در انواع هنر است. در سال 1375 قسمتی از شمال دارالسیاره به مسجد بالاسر اضافه شد تا زائران بیشتری بتوانند در آن محل که به مسجد بالاسر اتصال دارد از فیض نماز زیارت بهره مند گردند . دارالسیاده از جنوب به مسجد گوهرشاد ارتباط دارد و از شرق به رواق دارالحفاظ و از غرب به رواق بزرگ دارالولایه مرتبط است . مساحت دارالسیاده 373 متر مربع است .

4. رواق دارالاجابه
این رواق وسیع بنای زیرین رواق دارالولایه بوده و در مغرب سرداب مطهر و بالاسر مبارک امام(ع ) واقع است . محدوده پنجره هشتی بالاسر مبارک در ضلع شرقی رواق ، بعد از حرم مطهر نزدیکترین مکان مدفن وقدس امام (ع) است . پروژه ساخت این رواق در سال 1376 آغاز و در اواخر سال 1379 همزمان با عید سعید غدیر افتتاح گردید . فضای دارالاجابه عینا" به سبک بنای فوقانی آن با زیر بنای 1965 متر مربع و گنجایش 2800 نفر است . ارتفاع حدود 4 متر و دارای ده ستون در وسط و در هر ستون دو هواکش جهت تهویه با تعداد 22 هواکش دور تا دور بنا ، می باشد. در زاویه شرقی رواق یک هشتی با پنجره نقره و سقفی با صورت نیم گنبدی که راه ورود به سرداب مطهر امام (ع) است وجود دارد . در تزئینات این هشتی از طرح آئینه کاری به صورت رسمی بندی همراه با مخمل که روی آن را آینه کاری به طرح بند اسلامی تنظیم کرده اند استفاده شده است. در ساخت این رواق از هنر مقرنس ، رسمی بندی ، گره سنگی ، گره نجاری ، آئینه کاری و لایه چینی مشتمل بر گچ فرسک رنگ پرل ، رنگ اکرولیک ورنی و نیز قلم گیری طلاکاری استفاده شده است .

5. رواق دارالاخلاص
دارالاخلاص کوچکترین رواق روضه منوره است که در غرب حرم مطهر مقابل مسجد بالاسر و بین سه رواق دارالسیاده , دارالشرف و دارالولایه جای دارد . مساحت رواق 36 متر مربع و ارتفاع آن 5/9 متر است . دارالاخلاص در گذشته به رواق دارالشرف و دارالولایه راه داشت و در توسعه سال 1373 این بنا تقریبا" جزء شمال دارالسیاده و مسجد بالاسر در آمده است . دارالاخلاص در گذشته از دو قسمت تشکیل می شد: یکی جنوب آن که مسجد کوچک و زیبایی به نام مسجد زنانه بالاسر بوده و محراب آن موجود است و دیگری قسمت شمالی رواق که به محل شمع و چلچراغ معروف است و در قدیم چلچراغی در آن مکان جای روشن کردن شمعها بوده است و بعدا" در توسعه بیوتات در سال 1342 تا 1343 دیوار جنوبی محل چلچراغ برداشته شد و به نام رواق دارالاخلاص نامگذاری شد .

6. رواق دارالثوره
رواق زیرین صحن انقلاب است ( در دست احداث )

7. رواق دارالذکر
یکی از بناهای نسبتا" جدیدالاحداث رواق دارالذکر است که در جنوب غربی صحن آزادی است . این بنا از شمال به دارالسرور از جنوب به دارالزهد از مغرب به دارالعزه و از مشرق به صحن آزادی محدود است . رواق دارالذکر در گذشته مدرسه علمیه علی نقی میرزا بوده و حجرات فوقانی و تحتانی مدرسه در اطراف آن قرار دارد که فعلا" محل استقرار دفاتر مختلف است. در ضلع جنوبی رواق گذرگاهی به ابعاد 4×26/2 متر با چند پله وجود دارد که دارالذکر را به رواق دارالزهد مرتبط می کند . دارالذکر که قبلا" مدرسه علی نقی میرزا بوده پس از احداث صحن آزادی قسمتی از فضای بازی که در زاویه جنوب غربی صحن باقی مانده بود به صورت مدرسه ای در آمد . مرحوم احتشام کاویانیان که خود خدمه بود می نویسد : چون مدرسه در زمین وقفی آستانه بدون مجوز شرعی بود از ابتدا حالت مدرسه ای به خود نگرفت و قسمت غربی آن که سالن مدرس و محل تدریس بود به آسایشگاه خدام و قسمت فوقانی آن به صورت کتابخانه درآمد و در سال 1343 بازسازی وتغییر کاربری یافت و با پوشش جدید سقف به صورت رواقی جدید درآمد و دارالذکر نامیده شد . این بنا بالغ بر 9 متر ارتفاع و با محاسبه فضای جانبی 216 متر مربع مساحت دارد . کف رواق و ازاره آینه به ارتفاع 33/1 متر سنگ مرمر پوشش یافته و بالای ازاره تمام دیوار و سقف کاشی پوشش یافته است .