به آرامی آغاز به مردن می‌كنی اگر سفر نكنی، اگر كتابی نخوانی، اگر به اصوات زندگی گوش ندهی، اگر از خودت قدردانی نكنی. به آرامی آغاز به مردن می‌كنی زمانی كه خودباوری را در خودت بكشی، وقتی نگذاری دیگران به تو كمك كنند. به آرامی آغاز به مردن می‌كنی اگر برده عادات خود شوی، اگر همیشه از یك راه تكراری بروی … اگر روزمرّگی را تغییر ندهی اگر رنگهای متفاوت به تن نكنی، یا اگر با افراد ناشناس صحبت نكنی. تو به آرامی آغاز به مردن می‌كنی اگر از شور و حرارت، از احساسات سركش، و از چیزهایی كه چشمانت را به درخشش وامی‌دارند و ضربان قلبت را تندتر می‌كنند، دوری كنی . ... .، تو به آرامی آغاز به مردن می‌كنی اگر هنگامی كه با شغلت،‌ یا عشقت شاد نیستی، آن را عوض نكنی اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نكنی اگر ورای رویاها نروی، اگر به خودت اجازه ندهی كه حداقل یك بار در تمام زندگیت ورای مصلحت‌اندیشی بروی . . . - امروز زندگی را آغاز كن! امروز مخاطره كن! امروز كاری كن! نگذار كه به آرامی بمیری! شادی را فراموش نكن

ای اشناترین زیبای من ای فراگیر ترین صدای زندگی من ای باغ در باغ شكوفه زار ای همرنگ و همراه وهمسایه بهار در تو چشمه های مهربانی می جوشد ابرهای عطوفت به شوق باریدن گستره قلب ترا می پوشاند طراوت و لطافت وشكنندگی درونمایه توست قلبت اشیان عشق های بزرگ و اهورائی است با تن پوشی از گل چشمانی بارانی لبانی متبسم در میان ازدحام شادمانی ودست افشانی از راه می رسی ای رنگین كمان شادكامی با گلبوسه های محبت سیال روح بهاریت عطش ما را فرو می نشانی افسردگی ها را دور می سازی وچشمهای مشتاق را به نوازش و تحسین زیبایی می خوانی با كلامی صمیمی روی قلب ها طرح عشق ترسیم می كنی با خوش اهنگ ترین الحان عطر خوشبوترین گلها را می پراكنی چون باران وشبنم و نسیم گستره دلها را به طراوت وتازگی و نشاط دعوت می كنی ای لطافت سبزه زاران حشمت وشكوه وغرور استوار تمامی كوهساران عصمت مهتاب و شفافیت چشمه ساران همواره با تو باد تولدت مبارك