لا اکراه فی الدین ، قد تبین رشد من الغی (بقره /256)

کار دین به اجبار نیست، راه هدایت و ضلالت بر همه مشخص گردیده است .

ولوث، ربک لا من من فی الارض کلهم جمیعاً، أفانت تکره الناس حتی یکنوا مومنین . (‌یونس /99)

اگر خدا می خواست اهل زمین همه یکسر مومن می گردیدند، چون خدا نخواست تو (ای پیامبر) کی می توانی با اکراه و اجبار همه ی مردم را مومن گردانی؟

انا هدیناه السبیل اماث لداً و اما کفوراً. (‌دهر/3)

ما به حقیقت راه را به انسان نمودیم، هر که می خواهد شکر بگوید و هر که می خواهد کفران کند

فبما رحمه من الله لنت لهم ولو کنت فظاً غلیظ القلب لا نفصوا من حولک (‌آل عمران/ 159)

رحمت خداوند تو را با مردم خوش خلق و مهربان گردانید بدان که اگر تند خو بودی مردم از گرد تو پراکنده می شدند

فذکر انما انت مذکر، لست علیم بمصطیر (‌غاشیه /21 و 22)

ای رسول، تو فقط مردم را به حکمتهای الهی متذکر ساز که وظیفه تو غیر از این نیست وتو مسلط بر آنان نمی باشی.

فمن علی الرسل الی البلاغ المبین (نحل /35)

برای رسولان ما، جز تبلیغ رسالت و اتمام حجت تکلیفی وجود ندارد.

نحن اعلم بما یتهون و ما انت علیهم بجبار، فذکر بالقران من یخاف وعید(ق‌/45)

ما خود به آن چه می گوییم داناتر هستیم و تو به زور وادارنده مردم نیستی، پس به وسیله قرآن به هر کس که از وعده های الهی می ترسد پند برسان