اینجا ایرانه یه گربه هفت هزارساله که زندست تاوقتی که نفت خام داره.. اینجا چهارفصله ولی تو دل مردمش فقط برف زمستون و سرما جا داره اینجا آیینه تو رو به تو نشون نمیدن ببین گربه منو به کجا کشونده میگم مردم همه توی رویاهاشون قدم میزنن تقدیرو واسه همدیگه رقم میزنن اینجا چوبه داره تنبیه انحراف واژه تظاهر معنی احترام اینجا آبرو سی دی تو دسته بچته چیزی که دستتو بگیره دست حسرت اینجا دین من توجیه کثافت کاریه منه تو یه مجرمیو حکم اسارت دادی به تنت چی دوست داری بشنوی از این بشر خواهر روسری سرت کن که من تحریک نشم ؟؟ اینجا صف اول نماز پست و مقام علم و تجربه از بین برده روابط اینجا ریش بذار یقه ببند کارت رو غلتک خنجرو غلاف کن واردشو تو محلکه اینجاگفتن حقیقتم جواز نداره اونقدر مشکل داری که واست حواس نذاره اینجا بچه 10ساله قمه به دست مرض غرب زدگیه زده به نسله اینجا خاک اجداد منه ایران من داره هر روز بازم میشه ویرانه تر چرا عادت داری بالاسرت شلاق باشه ؟ وقتی ستاره ای نداری تو شبهات آره بنویس با خون مردم بی ستاره بنویس از جوونی که زندانو پیشه داره بنویس عاقبت ماها در به درییه اینجا ایرانه گربه ی قلب زمینه اینجا زندگی نمیکنن نفس میکشن طعم خون برادرو از هوس میچشن اینجا مادربزرگامون قصه نمیگن آخه بچه ها دیگه ته قصه رسیدن اینجا منتو به تلاش ترجیح میدن سر صندلی تو مترو هم درگیر میشن اینجا گوش های مردم شعار پرستن به هم میگن پیدا نمیکنی تو هارتر از من ! آخه تفریح سالم جوونا سیگاریه دخترو زمین زدن از روی بیکاریه اینجا ایرانه و از بالا خشگله همین توش که بیای یه چیزایی هست مشکله نگی اینجا جای بحثای سیاسی فقط تو تاکسیه مهندس مملکتم پشت دخل واکسیه اینجا نابغه هامون همشون بورسیه تو غربن نخوانم برن مجبورن راضی بشن قلبن اینجا هرکی به خودش میگیره ژست سرباز حتی پرنده ها هم ندارن حس پرواز اینجا واسه خودش داره هر کی قبله ای کسی فکر تو نیست تا وقتی زنده ای کناره هر راه راست هزار تا بیراهه هستش آینده ای نداری چون ایران بیمار نسلش تا بخوای بجنبی پشتیا زیرت میکنن خیلی راحت سختیا پیرت میکنن چشمای منه بازم میشه از غم خیس قلمو میندازم زبانی تو دستم نیست فقط با رفتن راه میشه به جایی رسید اینجا واسه رسیدن راهی جز رفتن نیست اینجا خاک اجداد منه ایران من داره هر روز بازم میشه ویرانه تر چرا عادت داری بالاسرت شلاق باشه ؟ وقتی ستاره ای نداری تو شبهات آره بنویس با خون مردم بی ستاره بنویس از جوونی که زندانو پیشه داره بنویس عاقبت ماها در به درییه اینجا ایرانه گربه ی قلب زمینه

لالا لالا دیگه بسه گل لاله نخواب ای حسرت سفره گل گندم نباش تو دالونای قصه سردرگم نخواب رو بالش پرهای پروانه که فریاد تو رو کم دارن این مردم! * لالا لالا دیگه بسه گل لاله بهار سرخ امسال مثل هرساله هنوزم تیر و ترکش قلبو میشناسه هنوزم شب زیر سرب و چکمه می ناله نخواب آروم گل بی خار و بی کینه نمی بینی نشسته گوله تو سینه ؟ آخه بارون که نیست ... رگبار باروته ! سزای عاشقای " کرد " ما اینه؟ نترس از گوله ی دشمن گل لادن که " عزالدین " و داره سرزمین من ! اجاق گرم سرمای شب سنگر دلیل تا سپیده رفتن و رفتن نخواب آروم گل بادوم ناباور گل دلنازک خسته، گل پر پر نگو باد ولایت پر پرت کرده دلاور قد کشیدن رو بگیر از سر دوباره قد بکش تا اوج فواره نگو این ابر بی بارون نمی ذاره مث " کرد " دلاور نشکن از دشمن ببین سر می شکنه تا وقتی سر داره نذاشتن هم صدایی رو بلد باشیم نذاشتن حتی با همدیگه بد باشیم کتابای سفیدو دوره می کردیم که فکر شبکلاهی از نمد باشیم نگو رفت تا هزار آفتاب هزار مهتاب ! نگو کو تا دوباره بپریم از خواب ! بخون با من نترس از گوله ی دشمن بیا بیرون بیا بیرون از این مرداب نگو تقوای ما تسلیم و ایثاره نگو تقدیر ما صد تا گره داره به پیغام کلاغای سیاه شک کن که شب جز تیرگی چیزی نمیاره نخواب وقتی که هم بغضت به زنجیره نخواب وقتی که خون از شب سرازیره بخون وقتی که خوندن معصیت داره بخون با من بیا تا من نگو دیره ! سکوت شیشه های شب غمی داره ولی " کرد " تو مشت محکمی داره !! عزیز جمعه های سرخ آزادی کلاغ پر بازی با تو عالمی داره ...