|
قهرمان این کتاب پسری به اسم می چی آن چی است. پدر او که بهترین شمشیرساز جهان بوده بعد از اینکه از آهنی که ملکه کشورشان زاییده شمشیری برای پادشاه می سازد توسط عوامل حکومتی کشته می شود. و الان بعد از گذشت بیست سال از آن زمان "می چی آن چی" تازه از ماجرا باخبر شده و برای ...
نگاهی به زندگی و آثار "لوشون"
لوشون که نام اصلیش جوشورن است در 25 سپتامبر 1881 درشهر شاو نتینگ دراستان جه جیانگ چین در یک خانواده ادیب به دنیا آمد پدر بزرگش به هنگام سیزده سالگی لوشون زندانی شد و خانواده هیچگاه از این ضایعه قد راست نکرد.
در سال 1918 لوشون اولین داستان کوتاه خود "یادداشت های یک دیوانه" را در مجله جوانان امروزی منتشر ساخت همزمان با انتشار این داستان لوشون نوشتن مقالاتی تأثیر گذار و تهاجمی را که با مشکلات اجتماعی مردم سروکار داشت شروع کرد در 1923 انتشار اولین جلد داستانهای کوتاه به نام "احضار به ارتش" که شامل آثاری چون "خانه قدیمی من" و داستان واقعی "اکیو" بود نام وی را به عنوان پدر ادبیات جدید چین مطرح ساخت. در این زمان لوشون در تماس نزدیک با جوانان بود از سال 1920 به عنوان سخنران در دانشگاه پکن و دانشکده ملی معلمان شرکت می کرد و به نویسندگان جوان برای نشر آثار ادبی شان کمک می نمود و وقت زیادی برای خواندن و اصلاح دست نوشته های آنان صرف می کرد و با بسیاری از جوانان مکاتبه داشت . در 1925 با وزارت آموزش به خاطر منحل کردن دانشکده زنان که در آنجا به عنوان سخنران حضور می یافت به مقابله برخاست در1926 وقتی که حکومت نظامی شمال، دانشجویان را در18 مارس قتل عام کرد لوشون از دانشجویان با نوشتن مطالبی عملا حمایت کرد تلاشی که وی برای جنبش ادبی و راهنمایی و کمک به مردم جوان کرد وی برای جنبش ادبی و راهنمایی و کمک به مردم جوان کرد وی را به عنوان محبوبترین شخصیت پکن در بین سالهای 1924 تا 1926 ( تا هنگام تبعیدش از پکن ) معرفی کرد درآگوست 1926 وقتی که جریان عظیم انقلابی به سرعت جنوب چین را در می نوردید او از پکن تبعید شد دراین سال دومین مجموعه داستانهای کوتاه، "سرگردانی" منتشر شد.
قبل از ترک پکن او به جز داستانهای کوتاه، چهار جلد برگزیده مقالات یک جلد شعر نو، داستان "علفهای وحشی" و خلاصه ای از "افسانه های چینی" را نوشته بود حجم ترجمه هایش از حجم نوشته هایش افزون گشته بود در آگوست 1926 به مقام استادی ادبیات دانشگاه شیامین برگزیده شد اگر چه در دسامبر همان سال از این مقام کناره گیری کرد. در ژانویه 1927 به کانتون رفت که درآنجا رئیس بخش زبان و ادبیات چینی دانشگاه سون یات سن گردید درآوریل همان سال وقتی چیانگ کای شک به انقلاب خیانت کرد و کمونیست ها و دیگر انقلابیون را دستگیر و اعدام می نمود، تعدادی از دانشجویان دانشگاه سون یات سن نیز دستگیر و اعدام شدند. لوشون در یک اقدام اعتراض آمیز از مقام خود کناره گیری کرد از آن موقع به بعد زندگیش در کانتون در معرض خطر قرار گرفت در ماه اکتبر به شانگهای رفت و تا موقع مرگ در آنجا اقامت گزید و تمام انرژیش را صرف فعالیتهای ادبی و جنبش ادبی کرد در سال 1928 مجله سیلاب را بنیان نهاد. در1930 یکی از بنیانگذاران مجمع آزادی چین شد در ژنوایه 1933 به مجمع چین برای حقوق مدنی پیوست و در می همان سال به کنسولگری آلمان در شانگهای رفت تا به وحشیگری های نازیها اعتراض کند در طی 10 سال آخر زندگیش 9 جلد مجموعه مقالات را نوشت، همچنین یک جلد داستانهای کوتاه با موضوعات تاریخی را کامل کرد و ترجمه های زیادی انجام داد. همچنین افسانه های روسی گورکی، ارواح مرده گوگول، سیل آهنی سرافیمویچ، طغیان آرام شولوخوف و قطار زره پوش ایوانف را معرفی کرد در طی این سالها، زندگی اش را در تنهایــی سپری می کرد و در 19 اکتبر 1936 به بیماری سل در شانگهای از دنیا رفت. بررسی اجمالی داستانهای لوشون همچنان که اشاره شد لوشون ابتدا با "یادداشتهای یک دیوانه" توجه عمومی را به سوی خود جلب کرد در این داستان وی به عنوان یک انسان دوست بزرگ نمایان می شود که به طور غیر مصالحه آمیزی نظام سرمایه داری و روحیات و عقاید آنرا رد می کند اغلب خونندگانش معتقدند این اعتراض قدرتمند در برابر نظام سرمایه داری حرکت جدیدی درادبیات چین بوده است این اولین اثر رئالیستی لوشون بود و پس از آن نوشتن آثار برجسته ای را آغاز کرد وی بعدها گفت: "من هنوز احساس می کنم علت نوشتن این داستانها با آرزوی آگاهی دادن به ملتم و برای بشریت این بود که بهتر از این که هستیم باشیم بنابراین نوشته هایم متاسفانه عموماً دریک جامعه غیرعادی روی می داد هدف من افشای بیماریها و جلب توجه به این نکته بود که این بیماریها باید درمان شوند ." یادداشت های یک دیوانه، کونگ یی جی، دارو، فردا و همچنین خانه قدیمی من، داستان واقعی اکیو و قربانی سال جدید با این ایده نوشته شدند.
|
