کنکوریها

صنـدوق صدقـــات نیسـت دل مـن
که گاهـی سکه ای محـبت در آن بیـانـدازی
و پیــش خدای دلـــــــــت فخـر بفــروشی ...
کـــه مستحــــقی را شـــاد کـرده ای

عشق نمی پرسه تو کی هستی؟ فقط میگه: تو مال منی

عشق نمی پرسه اهل کجایی؟ فقط میگه تو قلب منی

عشق نمی پرسه چی کار می کنی؟ فقط میگه: تو باعث می شی قلبم به ضربان بیفته

عشق نمی پرسه چرا دوری؟ فقط میگه: همیشه با منی

عشق نمی پرسه دوسم داری؟ فقط میگه: دوستت دارم

هیچوقت ،
هیچوقت نقاش خوبی نخواهم شد !
امشب دلی کشیدم
شبیه نیمه ی سیبی ،
که به خاطر لرزش دستانم
در زیر آوری از رنگ ها
ناپدید ماند...

تورا آرزو نخواهم کرد........... هیچ وقت !
تو را لحظه ای خواهم پذیرفت که خودت بیایی با دل خود... نه با آرزوی من

دکتر شریعتی: مادرم می گفت عاشقی یک شب است و پشیمانی هزار شب...

هزار شب است که پشیمانم که چرا یک شب عاشقی نکرده ام...

فیزیک بعدترها ثابت می کند...

در روزهای بارانی ؛

جای خــــــــــــــــــــــالـــــــــــــــــی آدم ها بزرگتر می شود....!

تو اگر می دانستی که چه زخمی دارد خنجر از رفیق خوردن
از من خسته نمی پرسیدی که چرا تنهایی؟

گفتی: غزل بگو! چه بگویم؟ مجال کو؟
شیرین من، برای غزل شور و حال کو؟

پر می زند دلم به هوای غزل، ولی
گیرم هوای پر زدنم هست، بال کو؟

گیرم به فال نیک بگیرم بهار را
چشم و دلی برای تماشا و فال کو؟

تقویم چارفصل دلم را ورق زدم
آن برگهای سبِِِِزِِِ سرآغاز سال کو؟

رفتیم و پرسش دل ما بی جواب ماند
حال سؤال و حوصله قیل و قال کو؟

"قیصر امین پور"

تا حالا بهت نگفتم ولی حالا می خوام بگم بی تو میمیرم ..
می خوام بگم تو دنیای منی ..
می خوام بگم دوست دارم فقط به خاطر خودت !!
می خوام بگم اگه یه روز نبینمت چقدر دلم برات تنگ میشه !!
می خوام بگم هر جور که باشی دوست دارم !!
می خوام بگم غم تو رو به شادی دیگران نمیدم !!
می خوام بگم حاضرم قشنگترین لحظه هام رو با سخت ترین دقایقت عوض کنم ..
می خوام بگم لحظه ای که تو رو میبینم بهترین لحظه زندگیمه !!
می خوام بگم اگه حتی من رو هم دوست نداشته باشی من دوست دارم ..

از خستگی اگر گریستی هرگز

زانو نزن

زیرا قانون طبیعت اجبار به برخاستن دوباره است

پس چون درختان باش که ایستاده

میمیرند

نیازمند چیزی بودم که باورش کنم

نگاهت بر من افتاد و باور کردم

خواهان کسی بودم که باورش کنم

خود و رویاهایت را با من تقسیم کردی و باورت کردم

اما آنچه که براستی نیازمندش بودم

مرا به دنیای درونت بردی و با اکسیر عشق یاریم کردی

و به برکت توست

که امروز زنده ام , لمس میکنم و باور دارم

کسی , چیزی یا خود را

تنها بخاطر وجود توست

دوستت دارم عزیزم

من به سرگشتگی آهوی دشت

من به درماندگی صخره و سنگ


من به آوارگی ابرو نسیم می مانم


من در این شب که بلند است به اندازه حسرت زدگی به تو می اندیشم


من در شب که بلند است به اندازه حسرت زدگی


شعر چشمان تو را می خوانم .




( حمید مصدق)

امروز که در آنیم همان فردایی است که دیروز انتظارش می کشیدیم.چشم که بر هم بگذاری لحظه ها به سرعت برق و باد می گذرند.امروزت آیینه فردای توست.نه خانه دلت را غبارروبی کرده ای نه کلون خانه ای را به صدا درآورده ای که تا نگاهی را میزبان باشی.آرزوهایت یکی یکی رنگ می بازند و روزهایت از پیش نگاهت عبور می کنند٫اما افسوس که تو هنوز هم در فکر فردایی غافل از اینکه فردای دیروزت هم در غفلت گذشت.

هیچ کس آنقدر فقیر نیست که نتواند لبخندی به کسی ببخشد و هیچ کس آنقدر ثروتمند نیست که به لبخندی نیاز نداشته باشد.

هر کسی خانه خود را با چیزی تزیین می کند و
من نیز خانه عقلم را با اندیشیدن به تو...
سرای روحم را با یاد تو...
سراپرده جانم را با عشق تو...
سرزمین وجودم را با محبت تو...
تمام قلبم را با مهر تو...
قلمرو هستی ام را با دوست داشتن تو ...
روز و شبم را با خیال روی تو و
حتی زبانم را با نام شیرین تو زینت می دهم و
لحظه ای از عمرم را که بی تو و یاد تو سپری گردد،
لحظه های هدر شده می دانم.....
این چنین مهر تو بر همه جان من سایه انداخته است و
خدا را بر آن شاکرم که لایق عشق قرار گرفته ام.