آنه تکرار غریبانه روزهایت چگونه گذشت
وقتی روشنی چشمهایت؛ در پشت پرده های مه آلود اندوه پنهان بود؟
با من بگو از لحظه لحظه های مبهم کودکیت
از تنهایی معصومانهء دستهایت.
آیا می دانی که در هجوم دردها و غم هایت
و در گیرودار ملال آور دوران زندگیت
حقیقت زلال دریاچهء نقره ای نهفته است.
آنه اکنون آمده ام تا دستهایت را به
پنجهء طلایی خورشید دوستی بسپاری
و در آبی بیکران مهربانی ها
به پرواز در آیی
و اینک آنه شکفتن وسبزشدن
در انتظار توست
در انتظار توست !!
