غریبه ها

شازده کوچولو از گل پرسید آدمها کجان؟
گل گفت:باد به اینور و آنورشان می برد!
این بی ریشگی حسابی اسباب دردسرشان شده!


.

زنانگی ام را چه کنم؟
که نه مثل قبل ها که موعد عشق بود
به درد لای پر قو می خورد
نه مثل زنانگی آنانی
که خیری از زنانگی شان ندیده اند
... ... دشنه می شود از پشت
بر مردان و زنان ِ دیگر

زنانگی ام را چه کنم؟
چشم هایم عسل دارد هنوز
دست هایم ارزانی آرامش را بلد است هنوز
و تو قیدم را بی قیدانه زده ای،
به کشف کسانی که بی آرامش و بی عسل
دشنه در دست می فشارند


.

دست خودم نیست

گاهی لال می شوم

خیلی حرف های ناگفته دارم برایت
...
اما هروقت خواستم جمله ای بسازم تا حرفهایم را برایت بگویم

دیدم هیچ کلمه ندارم تا جمله ای زیبا بسازم !!!

چقدر سخت است

مثل بیمار ی میشوی که درد دارداما نمیتواند بیان کنی

گاهی از انسان بودنــــــــم شرم میکنم ...
گاهی می خواهم انســــــــــان نباشم
گوسفندی باشم ، پا روی یونجه هـــــــا بگذارم
...
اما دلــــــــــی را دفن نکنم ... !
... گرگی باشم ، گوسفند هـــــــا را بِدَرم
اما بدانم ، کــــــــارم از روی ذات است نه از روی هوس ... !
خفاشی باشم که شبها گـــــــــردش کنم
با چشمهـــــــــای کور ، اما خوابی را پرپر نکنم ... !
کلاغی باشم که قار قار کنم
پرهــــــــایم را رنگ نکنم و دلــــــــی را با دروغ بدست نیاورم ... !

خدایا ...

عزیزی که این متن را میخواند:

بر بال آرزوهایش پرواز ده ، او را درهمه ی لحظات دریاب

مبادا خسته شود، بیمار شود، ویا غم ببیند

دلش را سرشار از شادی کن و

آنچه را که به بهترین بندگانت عطا میکنی به او عطا کن ....

آمین...!!!!