سکوت

در كنار باغچه تنهائیت خواهم نشست ارغوانی رنگ گلها را به روی چهره‌ات خواهم پاشیددستانت را خواهم گرفت تا بدانی تنها نیستی. دوستان اینجا محلی برای ایجاد صمیمیتها و دوستیهای سالم و بی ریا.حرمتها رو حفظ كنید و از بی احترامی به دیگران بپرهیزید.

شعر شیوا شفا بخش دلها ی غمزده است . شاعران و سخن سرایان مسیحا نفسانی هستند که با دست شعر بیماری دلها را دوا می کنند. شعر دلپذیر طایر روح را بپرواز در میارد.و زنگ غم را از ائینه ی دلها میزداید. من مستم و این مستی من مستی می نیست چون یاد جمال تو کنم مست شوم من

تنها آمده ام ...هیچ غریبه ای نیست. تنم رادرخانه گذاشته ام. نگاهم رادرخواب. لبخندم رادرعکس گوشه آینه. زیباییم راهم پشت در می گذارم .توفقط درراباز کن

موسیقی ابتدا و انتهای زبان است، همان گونه كه احساسات، ابتدا و انتهای عقل است. افسانه، آغاز و پایان تاریخ است و عشق، شروع و ختم شعر

خداوند بی‌نهایت است و لامكان و بی زمان اما : به قدر فهم تو كوچك می‌شود به قدر نیاز تو فرود می‌آید، به قدر آرزوی تو گسترده می‌شود، به قدر ایمان تو كارگشا می‌شود، به قدر نخ پیر زنان دوزنده باریك می‌شود، به قدر دل امیدواران گرم می‌شود... پــدر می‌شود یتیمان را و مادر. برادر می‌شود محتاجان برادری را. همسر می‌شود بی همسر ماندگان را. طفل می‌شود عقیمان را. امید می‌شود ناامیدان را. راه می‌شود گم‌گشتگان را. نور می‌شود در تاریكی ماندگان را. خداوند همه چیز می‌شود همه كس را. به شرط اعتقاد؛ شرط پاكی دل؛ به شرط طهارت روح؛ چنین كنید تا ببینید كه: خداوند، چگونه بر سفره‌ی شما، با كاسه ‌یی خوراك و تكه‌ای نان می‌نشیند بر بند تاب، با كودكانتان تاب می‌خورد، و در دكان شما كفه‌های ترازویتان را میزان می‌كند و "در كوچه‌های خلوت شب با شما آواز می‌خواند"... مگر از زندگی چه می‌خواهید ؟!

به تمام گره های ذهنمون میپردازیم تا بازش کنیم . به هرچی دوست دارید و در هزارتوهای ذهنتون پنهان کردید چنگ بزنید .