سبک بالان

كربلا كعبه عشق است و میخانه دوست

علامه طهرانی گفت: الحداد و ما ادراک ما الحداد. إنسانُ العَینِ وَ عَینُ الاءنسانِ الَّذی‌ لَم‌ یَأْتِ الزّمانُ بمِثلِه‌، العارِفُ الكاملُ المُتَحقِّقُ بحَقیقَةِ العبودیّة‌، نُقطَةُ الوَحدَةِ بَینَ قَوْسَیِ الاحَدیّةِ وَالواحِدیَّة‌: حضرت‌ آقای‌ حاجّ سیّد هاشم‌ موسوی‌ حدّاد

از مناره پنج نوبت پر خروش ...نام احمد با علی اید به گوش //روز و شب را گو به اوای جلیل ...اکفیانی یا محمد یا علی //حیدرا! یک جلوه محتاج توام ...دار بر پا کن که حلاج توام //جلوه ای کن تا که موسایی کنم ...یا به دست ارم مسیحایی کنم //یک دو گام از خویشتن بیرون زنم ...گام دیگر بر سر گردون زنم //گام بردارم ولی با یاد تو ...سر نهم بر دامن اولاد تو//ذکر حق دل را تسلا می دهد ...اه مجنون بوی لیلا می دهد //یا علی جان ! نا له هایم را به چاه انداختم ...بالهایم را به راه انداختم //یا علی جان ! تا ز عشقت دم زدم ...پنجه بر شش گوشه عالم زدم //یا امیر المومنین روحی فداک ...اسمان را دفن کردند زیر خاک ؟؟//اه را در دل نهان کردی چرا ؟...داغ را در گل نهان کردی چرا؟//از عدالت گر تو میخواهی دلیل ...یاد کن از اتش و دست عقیل //جان مولا حرف حق را گوش کن ...شمع بیت المال را خاموش کن //شیعه گی ایا شکم پروردن است ؟...یا به روز جنگ عذر اوردن است ؟//شیعگی ایا فقط خوابیدن است؟...روی مولا به رویا دیدن است ؟//فاش می گویم که مولایم علی است ...هر که مولا را نبیند شیعه نیست//لنگ لنگان طریقت را ببین !!...مردم دور از حقیقت را ببین!!...مست معنای ولایت نیستند ...سر خوش شهد هدایت نیستند //خیل درویشان دکان اراستند ...کام خود را شهد شیرین ساختند// خلق را در اشتباه انداختند... یو سف مارا به چاه انداختند// کیستند اینان؟ رفیقان نیمه راه... وقت جانبازی به کنج خانقاه// فصل جنگ امد تماشاگر شدند... صلح امد لاله ء پرپر شدند !!!!!//موجها از بس تلاطم کرده اند ...راه اقیانوس را گم کرده اند //موجها را می شناسی مو به مو ؟؟...شرحی از زلف پریشانت بگو !//بازکن دیباچه توحید را ...تا بجویند ذره ای خورشید را //یا علی ! بار دگر اعجاز کن ...مشتهای کوفیان را باز کن //باز کن چشمان به ناز الوده را ...بنگر این چشم نیاز الوده را //تشنگی در ساغرم لبریز شد ...زخم تنهایی فساد انگیز شد //ابی افکن بر جان اتش دیده ام ...کین چنین بر اب و اتش می زنم //مرهم ما جز تولای تو نیست ...یوسفی اما زلیخای تو کیست ؟//شاهد اقبال در اغوش کیست ؟...کیسه نان و رطب بر دوش کیست ؟//ای جوانمردان ! جوانمردی چه شد ؟...شیوه رندی و شب گردی چه شد ؟//شیعگی تنها نماز و روزه نیست ...اب تنها در میان کوزه نیست //کوزه را پر کن ز اب معرفت ...تا در او جوشد شراب معرفت//جستجویی کن سبوی باده را ...شست و شویی کن به می سجاده را //ای مسلمان زاده ! بعد از هر نماز ...رکعتی -تنها عن الفحشا -بخوان //گر نمازت ناهی از منکر شود ...از اذانت گوش شیطان کر شود //هر سحر دست نیایش باز کن ...بی خود ازخو د تا خدا پرواز کن //حرف حق را از محقق گوش کن ...از لب قران ناطق گوش کن //گوش کن اواز راز شاه را ...صوت اوصیکم به تقوی الله را //بعد از ان و نظم امرکم ...تا شوی اگاه بر اسرار خم //این تو را سرشار مستی می کند ...بی نیاز از هر چه هستی می کند //هر چه هستی جان مولا مرد باش ...گر قلندر نیستی شبگرد باش //شد زمین لبریز مسکین و یتیم ...ما گرفتار کدامین هیئتیم ؟//یا علی !شام غریبان را ببین ...مرد م سر در گریبان را ببین //گردش گردونه را بر هم بزن ...زخم های کهنه را مرهم بزن//***فاش میگویم که مولایم علیست******هر که مولا را نبیند شیعه نیست***یا علی...یا هو...کلب مولا علی

دنیای مردگان دنیای ما ست

الهی چنان کن سرانجام کار که تو خوشنود باشی و ما رستگار

گفتگو پیرامون نیروهای درون و ازاد کردن انها.. و هدف غایی شناخت حقیقت خدا