.: هفته نامه ساقی :.

گاهـی بایـــد بی رحم بود
نه با دوست نه با دشمـن
که با خـودت
و چه بــزرگ میكُـنـدت
آن سیلی كه خـود بر صــورتــتت می خــوابـانـی!...

مـــی گـــذارم و مـــی روم...

نــه اینکـــه دوستـــت نداشتـــه باشـــم....

چـــون از نخــــودی بــــودن متنفــــــرم ...

و همه فراموش خواهند کرد

که من در تمام عمرم

تنها دوبار شاعر شدم

یک بار با دیدن تو

بار دیگر با ندیدن ات

سیروس جمالی

سوگند خورد و چشم ترش را گواه كرد


كزآ ن دوگونه جز لب من بوسه برنداشت


دكتر حمیدی

حال زارم را کسی فهمید؟نه!

روزگارم را کسی فهمید؟نه!

جز کنایه،نیش یا زخم زبان

مرحم این زخم هایم را کسی فهمید؟نه!

سوی صحبتهای من از بی کسی است

صحبت مارا کسی فهمید؟نه!

دردهایم باتو سهل و ساده بود

سادگی هارا کسی فهمید؟نه!

تیرگی ها چیره شد دل را گرفت

خون دل ها را کسی فهمید؟نه!

رفت خوش بختی و جایش غم گرفت

راز این غم را کسی فهمید؟نه!!!

ما بدهــــــکاریم به یکدیگر...

بخاطر تمــــــام دوستت دارم های ناگفــــته ای که

پشت دیوار غرورمان بلعیـــــــدیم

تا نشان دهیـــــــــم منطقــــی هستیم ...

می رسد روزی که شرط عاشقی دلدادگی است


آن زمــان، هـر دل فقط یــک بار عـاشـــق میـشود

مـن پرستــو ی خــزان دیــده و خـامــوش تـوام

حسرتی گر به دلم هست همان دوری توست

من بـه خـط و خبـری از تــــو قتاعت کردم

قاصدک کاش نگویی که خبر یادت نیست

من دل به كسی به جز تو اسان ندهم

دردی كه گران خریدم ارزان ندهم

صد جان بخرم در ارزوی دل خویش

ان دل كه تورا خواست به صد جان ندهم

من چرخش تصویرم سر گیجه نمی گیرم

بگــذار که تـقـدیـرم هـمـواره بــچـرخــاند

من از طرح نگاه تو امید مبهمی دارم

نگاهت را مگیر از من که با ان عالمی دارم

اگر دورم ز دیدارت دلیل بی وفایی نیست

وفا آن است که نامت را همیشه زیر لب دارم

من از حسن روز افزون كه یوسف داشت دانستم


كــه عـشـق از پـرده عـصـمـت بـرون آرد زلـیـخا را

ما دل به غم تو بسته داریم ای دوست

درد تو به جان خسته داریم ای دوست

گفتی که به دل شکستگان نزدیکیم

ما نیز دل شکسته داریم ای دوست

محتاج قصه نیست گرت قصد خون ماست


چون رخت از آن توست به یغما چه حاجت است

مگـر هـر قـصـه ی شـیرین شـبی پایان نمیـگـیرد

تو آن افسانه ایی هستی كه بی اغاز می میرد

مـن و تـو مـثـل دو تـا رود مـوازی بــودیــم


من که مرداب شدم، کاش تو دریا بشوی

من ان نی ام كه حلال از حرام نشناسم

شراب با تو حلال است و اب بی تو حرام!

مهر زن بر دهن خنده که در بزم جهان


سر خود می خورد آن پسته که خندان باشد

معنی پیر شدن ماندن مردابی نیست

پـیـرم امـا بـگـذاریـد کـه جـاری بـاشـم

دیـدن آن روی زیـبـا حـد هر كس نیست لیك

خوش نگاهی بر رخت دزدانه گاهی می كنم

هر شـادمانی ام به غـمی کهـنه مبتلاست

غم می خورم که هیچ غمی ماندگار نیست


فاضل نظری

قلب ِ مـن موقع اهدا به تو ایـراد نداشـت

مشکل از توست اگر پس زده پیوندش را

لحظــــه ی بغـــض نـشد حفـــظ کنم چشــمم را

در دلِ ابــــر نگــــهـــداری بــــــاران سخت اسـت