در دنیایی که مردم آن مانند کرم های از خود رازی در هم می لولند... هستند انسان هایی که در میان این لجن زار
کوچه باغی از احساس ساخته اند... و خود همانند قطره های شبنم... سایه سار قشنگ آن را طراوت می بخشند
این آوردگاه دریچه ایست به سوی دریایی که ار اجتماع این
قطره های شفاف پدید می آید ........از منظر چشم شما