عشاق یزد

من آن خنجر به پهلویم که دردم را نمیگویم به زیر ضربه های غم نیفتد خم به ابرویم مرا اینگونه گر خ ادامه »

من آن خنجر به پهلویم که دردم را نمیگویم

به زیر ضربه های غم نیفتد خم به ابرویم

مرا اینگونه گر خواهی دلت را آشیانم کن

من آن نشکستنی هستم بیا و امتحانم کن... بیا و امتحانم کن
پیام ضروری بیا دست قشنگ مهربانت را عصایی کن که برخیزم

و شور انگیز و شوق آلود بدامان شقایقها بیاویزم

بدزدم تیشه فرهاد عاشق را و بی پروا چنان رعدی بنای سنگی غم را فرو ریزم

بسازم کلبه عشقی میان باغ فرداها و حافظ وار بر بام فلک طرحی دگر از عشق اندازم و نقش دیگری ریزم

بیا واكن لبانم را به تكرار سرود عشق كه من آن مرغ غم