نزار قبانی

قارئه الفنجان/ فال قهوه   جَلَسَت نشست جَلَسَت والخوفُ بعینیها نشست و ترس در چشمان اش بود تتأمَّلُ فنجانی المقلوب فنجان واژگونم را نگریست قالت: یا ولدی.. لا تَحزَن گفت: اندوهگین مباش پسرم فالحُبُّ عَلیکَ هوَ المکتوب عشق سرنوشت توست الحُبُّ عَلیکَ هوَ المکتوب عشق سرنوشت توست یا ولدی، قد...

اشعار زیبا ومسجع این شاعر ناشناس در بین فارسی زبانان وبسیارشناخته شده در جهان ادبیات،روح عاشقانه جدیدی به کالبد آدمی می دمدامیدآنکه دراین کلوب هر روز شاهد زیبایی کشف نشده از قصاید این شاعر بزرگ باشیمبصرت و بصرت و نجمت کثیرابسیار گشته ام وبسیار گشته ام وبسیار دراحوال ستارگان تفکر کردم  اما.......

برای دیدن سایت اشعار نزار اینجا را کلیک کنید...

بانوی من!در دفتر شعرهایمکه برگ برگش در شعله می سوزدهزاران واژه به رقص درآمده اندیکی در جامه ای زردیکی در جامه ای سرخ من در دنیا تنها و بی کس نیستمخانواده من ...دسته ای از کلماتندمن شاعر عشقی در به درمشاعری که همه مهتابی هاو همه زیبارویان می شناسندش من تعابیری در باره عشق دارمکه به خاطر هیچ مرکّبی خط...

تمام روز به پنجره خسته می اندیشمبه تبسم های غریبیکه مهمان عاطفه های خام اند و پسرک همسایه هنوز پای پنجره نشسته است سرود خسته عشق را زمزمه میکند دستهایش, پر از سکوت ناگزیر و من هنوز می اندیشمبه فرداپسرک خواهد ماند؟  رویاها به پنجره همسایه ختم میشوند؟ هنوز می اندیشم و پسرک همسایهپشت پنجره پیر میشود ...

کنار پیچ خیابان زنی که ناباور نشسته.سفره ی شعرش پر از هوای سفر   و یک غزل که به آخر رسید و شد بن بست شبیه کوچه ی بیمار،کور،لال و کر   عروسک نگه اش در پی نگاهی ناب و روزهای قشنگی که بود ابری و تر   و زن که خسته نگاهش به سفره می افتد که خالی است ندارد درون خود دیگر   نه شور و شوق غزل نه هو...

آوار شد خیالی با یک نگاه سادهآغاز یک مصیبت با اشتباه ساده آمد کسی و ما را با نام گل صدا کرد مهتاب و شمع و شب بو... شعر و پگاه ساده چندی گذشت و تنها عکسی شدی و آهیمیعادگاه مان بود تنها "پناه" ساده فنجان قهوه تلخ تکرار راز دل بوددل برکشید آرام از سینه اه ساده تو نیستی و فنجان "فال گذشته" می خوانداز زخ...

دنبال چه میگردی ؟ کوچه باغ ها در محاصره اند و هیجانات این صبح بی قرار که تمامی ندارد دنبال چه می گردی ؟ زمین همواره زمین خواهد ماند و زندگی همیشه همین بوده این آسمان است که روشن تر می شود و خدا پیدا . بی محابا قدم بردار بی اندیشه ای از سکوت ... تو بزرگ خواهی شد ... به شب قسم ...