میعادگاه

.یک جایی هست توی کوهسار که همه‌ی شهر را قاب می‌کند جلوی چشم‌ات، از جاده‌ی اص ادامه »

.یک جایی هست توی کوهسار که همه‌ی شهر را قاب می‌کند

جلوی چشم‌ات،

از جاده‌ی اصلی که بزنی توی خاکی پیدایش می‌کنی،

انگار که رسیده‌ باشی به میعادگاه آدم‌های ویران.

دیگر نه از دود کباب خبری هست و نه از زیرانداز و فلاسک

چایی؛ فقط باید نشست و سیگار با سیگار آتش زد و نگاه کرد

یکی یکی شمرد؛ خانه‌ها، سایه‌ها و دردها را. . .

*****************************************
نه تو می مانی و نه اندوه
و نه هیچیک از مردم این آبادی...
به حباب نگران لب یک رود قسم،
و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت،
غصه هم می گذرد،