امام علی

آشنایی با زندگی ومعرفی شخصیت

علی مولا ( عاشقان حضرت علی (ع) )

امام شناسی ، ولایت شناسی ، علی شناسی ، خدا شناسی به علی شناختم من ... به خدا قسم خدا را ...

از مناره پنج نوبت پر خروش ...نام احمد با علی اید به گوش //روز و شب را گو به اوای جلیل ...اکفیانی یا محمد یا علی //حیدرا! یک جلوه محتاج توام ...دار بر پا کن که حلاج توام //جلوه ای کن تا که موسایی کنم ...یا به دست ارم مسیحایی کنم //یک دو گام از خویشتن بیرون زنم ...گام دیگر بر سر گردون زنم //گام بردارم ولی با یاد تو ...سر نهم بر دامن اولاد تو//ذکر حق دل را تسلا می دهد ...اه مجنون بوی لیلا می دهد //یا علی جان ! نا له هایم را به چاه انداختم ...بالهایم را به راه انداختم //یا علی جان ! تا ز عشقت دم زدم ...پنجه بر شش گوشه عالم زدم //یا امیر المومنین روحی فداک ...اسمان را دفن کردند زیر خاک ؟؟//اه را در دل نهان کردی چرا ؟...داغ را در گل نهان کردی چرا؟//از عدالت گر تو میخواهی دلیل ...یاد کن از اتش و دست عقیل //جان مولا حرف حق را گوش کن ...شمع بیت المال را خاموش کن //شیعه گی ایا شکم پروردن است ؟...یا به روز جنگ عذر اوردن است ؟//شیعگی ایا فقط خوابیدن است؟...روی مولا به رویا دیدن است ؟//فاش می گویم که مولایم علی است ...هر که مولا را نبیند شیعه نیست//لنگ لنگان طریقت را ببین !!...مردم دور از حقیقت را ببین!!...مست معنای ولایت نیستند ...سر خوش شهد هدایت نیستند //خیل درویشان دکان اراستند ...کام خود را شهد شیرین ساختند// خلق را در اشتباه انداختند... یو سف مارا به چاه انداختند// کیستند اینان؟ رفیقان نیمه راه... وقت جانبازی به کنج خانقاه// فصل جنگ امد تماشاگر شدند... صلح امد لاله ء پرپر شدند !!!!!//موجها از بس تلاطم کرده اند ...راه اقیانوس را گم کرده اند //موجها را می شناسی مو به مو ؟؟...شرحی از زلف پریشانت بگو !//بازکن دیباچه توحید را ...تا بجویند ذره ای خورشید را //یا علی ! بار دگر اعجاز کن ...مشتهای کوفیان را باز کن //باز کن چشمان به ناز الوده را ...بنگر این چشم نیاز الوده را //تشنگی در ساغرم لبریز شد ...زخم تنهایی فساد انگیز شد //ابی افکن بر جان اتش دیده ام ...کین چنین بر اب و اتش می زنم //مرهم ما جز تولای تو نیست ...یوسفی اما زلیخای تو کیست ؟//شاهد اقبال در اغوش کیست ؟...کیسه نان و رطب بر دوش کیست ؟//ای جوانمردان ! جوانمردی چه شد ؟...شیوه رندی و شب گردی چه شد ؟//شیعگی تنها نماز و روزه نیست ...اب تنها در میان کوزه نیست //کوزه را پر کن ز اب معرفت ...تا در او جوشد شراب معرفت//جستجویی کن سبوی باده را ...شست و شویی کن به می سجاده را //ای مسلمان زاده ! بعد از هر نماز ...رکعتی -تنها عن الفحشا -بخوان //گر نمازت ناهی از منکر شود ...از اذانت گوش شیطان کر شود //هر سحر دست نیایش باز کن ...بی خود ازخو د تا خدا پرواز کن //حرف حق را از محقق گوش کن ...از لب قران ناطق گوش کن //گوش کن اواز راز شاه را ...صوت اوصیکم به تقوی الله را //بعد از ان و نظم امرکم ...تا شوی اگاه بر اسرار خم //این تو را سرشار مستی می کند ...بی نیاز از هر چه هستی می کند //هر چه هستی جان مولا مرد باش ...گر قلندر نیستی شبگرد باش //شد زمین لبریز مسکین و یتیم ...ما گرفتار کدامین هیئتیم ؟//یا علی !شام غریبان را ببین ...مرد م سر در گریبان را ببین //گردش گردونه را بر هم بزن ...زخم های کهنه را مرهم بزن//***فاش میگویم که مولایم علیست******هر که مولا را نبیند شیعه نیست***یا علی...یا هو...کلب مولا علی

نهج‏البلاغه - كه من نمی‏توانم بگویم كتاب علی است..... ( چون مع‏الاسف انتخابی است كه سید رضی از قسمتهایی از سخنان‏ امیرالمؤمنین كرده است . سید رضی كه مردی ادیب بوده ، فقط می‏توانسته با یك جنبه از نهج‏البلاغه تماس بگیرد [ یعنی ] شاهكارهای ادبی كلام‏ امیرالمؤمنین را انتخاب كرده است . آنچه كه الان در نهج‏البلاغه هست در حدود دویست و بیست و نه خطبه است ، در صورتی كه مسعودی صاحب مروج‏ الذهب كه صدسال قبل از سید رضی بوده چون در متن مروج الذهب ، گاهی‏ می‏نویسد الان سال 333 است می‏گوید : " الان در حدود چهارصد و هشتاد خطبه‏ از علی ( ع ) در دست مردم است " . [ با این وصف ] چطور بعضی می‏گویند كه نهج‏البلاغه بعد از سیدرضی پیدا شده است ؟ ! )..... - چگونه كتابی‏ است ؟ در نهج‏البلاغه عناصر گوناگون را می‏بینید . وقتی انسان نهج‏البلاغه را مطالعه می‏كند ، گاهی خیال می‏كند بوعلی سیناست كه دارد حرف می‏زند ، یك‏ جای دیگر را كه مطالعه می‏كند ، خیال می‏كند ملای رومی یا محی الدین عربی‏ است كه دارد حرف می‏زند ، جای دیگرش را كه مطالعه می‏كند ، می‏بیند یك‏ مرد حماسی مثل فردوسی است كه دارد حرف می‏زند ، یا فلان مرد آزادیخواه كه جز آزادی چیزی سرش نمی‏شود دارد حرف می‏زند ، یك جای دیگر را كه مطالعه‏ می‏كند ، خیال می‏كند یك عابد گوشه‏نشین و یك زاهد گوشه‏گیر و یا یك راهب‏ دارد حرف می‏زند . همه ارزشهای انسانی را [ در علی ( ع ) می‏بینیم ] ، چون‏ سخن ، نماینده روح گوینده است . ببینید علی چقدر بزرگ است و ما چقدر كوچك ! {......} علی ( ع ) می‏گوید كه از پیغمبر مكرر شنیدم كه‏ می‏فرمود : هیچ امتی به مقام قداست و طهارت و مبرا و خالی بودن از عیب‏ نمی‏رسد ، مگر قبلا به این مرحله رسیده باشد كه ضعیف در مقابل قوی بایستد و حق خود را مطالبه كند ، بدون اینكه لكنت زبان پیدا كند . جامعه پنجاه‏ سال پیش نمی‏توانست ارزش این حرف را درك كند ، چون جامعه یك ارزشی‏ بود ، فقط به سوی یك ارزش یا دو ارزش گرایش كرده بود ، ولی كلام‏ علی ( ع ) است كه همه ارزشهای انسانی در آن موجود می‏باشد و این ارزشها در تاریخ زندگی و شخصیت علی ( ع ) موجود است {.....} ما اگر علی را الگو و امام خود بدانیم ، یك انسان كامل و یك انسان‏ متعادل و یك انسانی را كه همه ارزشهای انسانی به طور هماهنگ در او رشد كرده است ، [ پیشوای خود قرار داده‏ایم ] . وقتی شب می‏شود و خلوت شب فرا می‏رسد ، هیچ عارفی به پای او نمی‏رسد . آن روح عبادت كه جذب شدن و كشیده شدن به سوی حق و پرواز به سوی خداست‏ ، با شدت در او رخ می‏دهد ، مثل آن حالتی كه انسان در مطلبی داغ می‏شود . مثلا وقتی در حالت جنگ و دعوا و ستیز است ، چاقو قسمتی از بدنش را می‏برد و یك تكه گوشت‏ از بدنش به طرفی انداخته می‏شود ولی آنچنان توجهش متمركز مبارزه است كه‏ احساس نمی‏كند یك قطعه گوشت از بدنش جدا شده است . علی در حال عبادت‏ چنان گرم می‏شود و آن عشق الهی چنان در وجودش شعله می‏كشد كه اصلا گوئی در این عالم نیست .......{ و من در پى او بودم چنانكه بچّه در پى مادرش، هر روز براى من از خلق و خوى خویش نشانه هاى برپا می داشت و مرا به پیروى آن می گماشت}....

فلیبلغ الحاضر الغایب الوالد الولد الی یوم القیامه