مهدی اخوان ثالث (م امید )

دوست دارم این عکس اینقدر share بشه تا شاید برسه به دست اون کسی که دم از مردم داری میزنه و میتونه کاری بکنه ولی دریغ میکنه امیدوارم یه کمی چشماشو باز کنه...

مرد کتابفروش روی شیشه نوشته :
متناسب با درآمد شما کتاب دلخواه موجود است
اگر نه کتاب به امانت ببرید

آدرس: تهران بزرگراه نواب ، بالاتر از میدان جمهوری بین آزادی و کلهر

- ازش حمایت کنید -

تمام چسب زخم‌هایت را هم که بخرم،

باز نه زخمهای من خوب می‌شود نه زخمهای تو...!!!!!

زنان قـــــــــوی
دردهای خود را مانند کفشهای پاشنه بلند میپوشند !
مهــم نیست چقـــــدر اذیت می شوند
شما فقــــــط زیبایی آنهـا را می توانید بینیــد....

◄◄◄

یــــــــــــــــــــــــــــــاد بگیر:


گاهی نباید ناز ڪـــــشید ؛

انتظار ڪـــــشید ؛

آه ڪـــــشید ؛

درد ڪـــــشید ؛

فریاد ڪـــــشید ....

تـنـﮩـآ باید دست ڪـــــشید و رفت ... !!

و اینجا تخت جمشید
غرق در آب
لطفا نپسندید فقط داغ کنید تا همه ببینند

احمد شاملو (زادهٔ ۲۱ آذر ۱۳۰۴؛ ۱۲ دسامبر ۱۹۲۵، در خانهٔ شمارهٔ ۱۳۴ خیابان صفی‌علیشاه - در تهران، درگذشتهٔ ۲ مرداد ۱۳۷۹؛ ۲۴ ژوئیه ۲۰۰۰ در شهرک دهکده، فردیس کرج) شاعر، نویسنده، فرهنگ‌نویس، روزنامه‌نگار، پژوهشگر، مترجم ایرانی و از مؤسسان و دبیران کانون نویسندگان ایران در قبل و بعد از انقلاب بود. آرامگاه او در امامزاده طاهر کرج واقع شده است. در دوره‌ای از جوانی شعرهای خود را با تخلص الف. بامداد و الف.صبح منتشر می‌کرد.

دوستان لطفا این عکس رو به اشتراک بزارین

اگه یادتون باشه تو کتاب دبستانمون یه داستان از دهقان فداکار داشتیم که لباسش رو آتش زد تا جان عده ای رو نجات بده ولی افسوس که این داستان از کتاب بچه های دبستان حذف شده دیگه بچه های دبستانی نمیدونن که ما یک دهقان فداکاری داشتیم .

این عکس رو به اشتراک بزارین تا یادش برای همه زنده بشه (( ریز علی خواجوی - دهقان فداکار ))

گاهی می خواهم انسان... نباشم،گوسفندی باشم

پا روی یونجه هـــــــا بگذارم،اما..... دلــــــــــی را دفن نکنم!

گرگی باشم ، گوسفند هـــــــا را بدَرم...

اما بدانم ، کارم از روی ذات است نه از روی هوس.

خفاشی باشم که شبها گـردش کنم با چشمهـای کور ،‌

اما....... خوابی را پرپر نکنم!

کلاغی باشم که قار قار کنم، پرهــــــــایم را رنگ نکنم

و دلــــــــی را با.......... دروغ بدست نیاورم !!!

انسان بودن ویژگی انسان ها است . انسان ها , نه آنهایی که خود را برای رسیدن به ابتدایی ترین خواسته هایشان تا پست ترین درجات پایین می برند و در توحش دست هر جانور دوره ی ژوراسیکی را از پشت می بندند .
این زن روستایی هندی که مهمترین مشخصه های وجودی اش فقر و بیسوادی است صحنه کمیاب از روح فراموش شده ی انسانی را به نمایش گذاشته است .