چشم كه گشودیم دنیا بود و شهر بود و مردمان در جامه های رنگین .
هر یك به رنگی و رنگی برنگی......
رنگها زیبا و چشم نواز و عصیانگر.
گشتیم و بیشتر گشتیم تا مگر جامه ای بیابیم همرنگ دل خود.
روز به پایان آمد و نیافتیم رنگی بی رنگ،
رنگ دلمان رنگ بی رنگی.
باید همچو شیشه بود
یک رو و یکرنگ
نه چون آئینه دو رو و دو رنگ و دروغ گو!