جادو وستاره گان

وندر آن ظلمت شب آب حیاتم دادند

دیرگاهی است قدم در را هی گذاشتیم که سرانجامش ندانیم به کدام ناکجا آباد است اما هدفی بس والا در ذهنمان میپروراندیم و می پروریم تا باشد به یاری اهورا مزدا بنیاد نهیم هدفمان را آنطور که شایسته زرتشت وزرتشی بوذن است. گر بدین سان زیست باید پست ... ایدون باد .

در این کلوب درباره میزان اعتقاد جوانان به دینشان بحث میشود ( ورود متحجرین اکیداً ممنوع )

حاجت دهنده ی همه حاجتمندان

هر هزار سال‌ یك‌ بار فرشته‌ها قالی‌ جهان‌ را در هفت‌ آسمان‌ می‌تكانند، تا گرد و خاك‌ هزار ساله‌اش‌ بریزد و هر بار با خود می‌گویند: این‌ نیست‌ قالی‌ای‌ كه‌ قرار بود انسان‌ ببافد، این‌ فرش‌ فاجعه‌ است ... با زمینه‌ سرخ‌ خون‌ و حاشیه‌های‌ كبود معصیت، با طرح‌های‌ گناه‌ و نقش‌ برجسته‌های‌ ستم. فرشته‌ها گریه‌ می‌كنند و قالی‌ آدم‌ را می‌تكانند و دوباره‌ با اندوه‌ بر زمین‌ پهنش‌ می‌كنند. رنگ‌ در رنگ، گره‌ در گره، نقش‌ در نقش. قالی‌ بزرگی‌ است‌ زندگی‌ كه‌ تو می‌بافی‌ و من‌ می‌بافم‌ و او می‌بافد. همه‌ بافنده‌ایم. می‌بافیم‌ و نقش‌ می‌زنیم، می‌بافیم‌ و رج‌ به‌ رج‌ بالا می‌بریم، می‌بافیم‌ و می‌گستریم. دار این‌ جهان‌ را خدا برپا كرد. و خدا بود كه‌ فرمود: ببافید، و آدم‌ نخستین‌ گره‌ را بر پود زندگی‌ زد. و هر كه‌ آمد، گره‌ای‌ تازه‌ زد و رنگی‌ ریخت‌ و طرحی‌ بافت. و چنین‌ شد كه‌ قالی‌ آدمی‌ رنگ‌رنگ‌ شد. آمیزه‌ای‌ از زیبا و نازیبا. سایه‌ روشنی‌ از گناه‌ و صواب. گره‌ تو هم‌ بر این‌ قالی‌ خواهد ماند. طرح‌ و نقشت‌ نیز. و هزارها سال‌ بعد، آدمیان‌ بر فرشی‌ خواهند زیست‌ كه‌ گوشه‌ای‌ از آن‌ را تو بافته‌ای. كاش‌ گوشه‌ای‌ را كه‌ سهم‌ توست، زیباتر ببافی. معتكف درگاهش شوید . یا ارحم الراحمین . یا محب التوابین . یا لطیف...

آیا انسان به دین نیاز دارد؟ چقدر؟ چرا؟