من دلم می خواهد خانه ای داشته باشم پُرِ دوست! كُنج هر دیوارش دوستهایم بنشینند آرام گُل بگو ، گُل بشنو... هر كسی می خواهد وارد خانه ی پُر مهر و صفامان گردد؛ یك سبد بوی گل سرخ به ما هدیه دهد! شرط وارد گشتن؛ شستشوی دلهاست شرط آن داشتن یك دلِ بی رنگ و ریاست... بر درش برگ گُلی می كوبم روی آن با قلم سبز بهار می نویسم: ای یار! خانه ی دوستی ما اینجاست... تا كه سهراب نپرسد دیگر " خانه ی دوست كجاست؟!"

ارسال پیام گروهی :600کوروب