كیمیای سعادت

گرده همائی دوستان برای بازدید از موزه ها و آثار باستانی ایران زمین

پرور شاعریست فرانسوی که به زندگی عشق میورزید . زبانش زبان مردم است ؛ زبانی روشن ، موجز ، صریح با طنزی گزنده و با درونمایه های شعری که گوئی برای همه جا و همه وقت سروده شده.

هیچ ...

بردار از رخ پرده را ای ماه دل آرای من کز نازنین سیمای تو روشن شود سیمای من جانم ز هجران سوختی آتش به جان افروختی سوزد دل از هجر و فراق ای وای من ای وای من... تو این کلوب میتونین هر شعری که دوس دارین یا خودتون میگین با ذکر نامتون بزارین:)

به نام ایران که نامی زیباتر از او تا کنون ندیده ام!

محلی برای بحث های تخصصی در ادبیات ِ ایران و جهان . پیش از عضویت قوانین ِ کلوب را مطالعه فرمایید .