استاد همایون خرم

هایده... بلبلی که خاموش شد و با رفتن او قلب دوست دارانش شکست هنرمند شمعی بود جان فروز همه سود او از هنر رنج و سوز نصیبش به جز رنج جانکاه نیست ز درد درونش کس آگاه نیست نصیب هنرمندِ حسرت پرست همین نام نیک است از هرچه هست آنکه محمل از بر عشاق بیدل بست و رفت آنکه محمل از بر عشاق بیدل بست و رفت وه که بر جای جرس دلها به محمل بست و رفت رفتی و همچنان به خیال من اندری رفتی و همچنان به خیال من اندری گویی که در برابر چشمم مصوری گویی که در برابر چشمم مصوری رفتی و رفت جان و دلم در غفای تو رفتی و رفت جان و دلم

حمیرا ای صدای آسمانی ای مقدس ای عروج راستی ای حیرت آور اسم تو جاری چو عطر باغ گل یاد تو از هر هوایی تازه تر ای تو تعبیر تمام خوابها پاکتری از ابرها و آبها قبله گاه هر نیاز و آرزو آخرین مقصود راه جستجو اسم تو شعر ستایش بر زبان حرف نوازش سینه ام لبریز از تو ای کلام ترد خواهش ای صدای آسمانی ای مقدس ای عروج راستی ای حیرت آور اسم تو جاری چو عطر باغ گل یاد تو از هر هوایی تازه تر ای فسانه در صداقت در یقین نام تو هر لحظه پر آوازه تر ای تو تعبیر تمام خوابها پاکتری از ابرها و آبها قبله گاه هر نیاز و آرزو آخرین مقصود راه جستجو اسم تو شعر ستایش بر زبان حرف نوازش سینه ام لبریز از تو ای کلام ترد خواهش ای صدای آسمانی ای مقدس ای عروج راستی ای حیرت آور اسم تو جاری چو عطر باغ گل یاد تو از هر هوایی تازه تر ای فسانه در صداقت در یقین نام تو هر لحظه پر آوازه تر اسم تو جاری چو عطر باغ گل یاد تو از هر هوایی تازه تر

در 25 اسفند 1328 در شهسوار متولد شدم. صداى خوش از طرف پدر و پدربزرگ به من و خواهرها و برادرانم به ارث رسیده است. بزرگ‌ترین مشوق و حامى من در خانواده پدرم بود و در دوران تحصیل هر وقت برنامه‌اى بود كه از من مى‌خواستند شركت كنم، او نه تنها مخالفت نمى‌كرد، بلكه بسیار هم تشویق می‌كرد. با حمایت و تشویق‌هاى او بود كه من در مسابقات هنرى مدارس شركت می‌كردم. آخرین بارى كه در رشته آواز رتبه اول را در بین تمام دانش‌آموزان سراسر كشور كسب كردم، با استادم مرحوم محمود كریمى كه از اعضاى هیئت داوران بودند آشنا شدم. استاد كریمى مرا بسیار تشویق كردند و پیشنهاد كردند كه براى آموزش موسیقى ایرانى (دستگاه‌ها و ردیف موسیقى سنتى) شاگرد ایشان شوم. لذا تحصیل موسیقى سنتى ایران را به طور جدى و مستمر در خدمت آن استاد بزرگوار آغاز كردم. هنوز دو سالى از آموزش من نگذشته بود، كه ایشان براى آغاز كار حرفه‌اى، مرا به وزارت فرهنگ و هنر وقت معرفى كردند. ولى كار آموزش من زیر نظر مستقیم ایشان و تا سال‌ها پس از آغاز كار حرفه‌اى ادامه داشت. همكارى من با وزارت فرهنگ و هنر مدت پنج سال ادامه داشت، كه در این مدت برنامه‌هایى در تلویزیون اجرا كردم و كنسرت‌هایى در تهران و بعضى شهرستان‌ها و نیز همراه با گروه‌هاى مختلفی كه در آن وزارتخانه فعال بودند، كنسرت‌هایى در خارج از كشور براى معرفى موسیقى سنتى ایران اجرا كردم. تصور می‌كنم این كنسرت‌ها بین سال‌هاى 1347 تا 1352 بوده است. در سال 1352 ازدواج كردم و درست دو ماه بعد از آن از طرف مركز حفظ و اشاعه موسیقى سنتى ایران (وابسته به سازمان رادیو تلویزیون) كه به ابتكار و مدیریت استاد دكتر داریوش صفوت پایه‌گذارى شده بود، به همكارى دعوت شدم و همراه با گروهى از موسیقیدانان مركز، عازم سفرى به بلژیك و فرانسه براى اجراى كنسرت شدیم.به این ترتیب همكارى من با مركز حفظ و اشاعه موسیقى آغاز شد و از سال 1352 تا 1357 كه آخرین سال فعالیت حرفه‌اى من بود، به مدت پنچ سال ادامه داشت. در این دوران در محضر استاد دوامى نیز با سبك اجراى تصنیف‌هاى قدیمى و آواز سنتى آشنایى پیدا كردم.مجموعه فعالیت‌هایى كه در این دوران انجام شد عبارتند از شركت در سه جشن هنر شیراز، اجراى چند برنامه در تلویزیون، دانشگاه تهران، باغ فردوس، تئاتر شهر و اجراى كنسرت‌‌هاى متعدد در خارج از كشور. در اواسط سال 1357 جهت شركت در «فستیوال موسیقى آسیا»1 به دعوت «بنیاد ژاپن»2 به كشور ژاپن سفر كردم كه شرح مفصل آن در «آواهاى موسیقیایى آسیایى»3 منتشر شده است.در سال 52 ازدواج كردم و فرزندانم سارا، لیلا و دارا به ترتیب در سال‌هاى 53، 58 و 63 متولد شدند. اكنون دختر بزرگم ازدواج كرده و صاحب دو دختر است. بعد از انقلاب، در سال‌هاى 57 و 58 و به هم ریختن وضعیت موسیقى ایران فعالیت موسیقى من به ناچار متوقف شد و با به دنیا آمدن فرزند دوم و سومم تمام توجه و وقت من صرف خانواده‌ام گردید. در سال 70 مركز حفظ و اشاعه موسیقى سنتى مجددا از من دعوت كرد كه در آن مركز به خانم‌ها آواز ایرانى تعلیم بدهم. با توجه به این كه خانم‌ها در هیچ كجا اجازه ابراز وجود در زمینه موسیقى و بخصوص در رشته آواز نداشتند، به نظر می‌رسید قدم مثبتى برداشته شده است. بنابراین، همكارى با آن مركز را بیفایده ندانستم و دعوت را پذیرفتم. فكر مى‌كنم سه یا چهار سال با آن مركز، كه فضایش با فضاى قبلى بسیار متفاوت بود همكارى كردم و شاگردان زیادى در این مدت با موسیقى دستگاهى ایران آشنا شدند. به هر حال همكارى من با مركز ادامه داشت، تا زمانى كه براى اولین بار در سال 1995 میلادى با گروهى عازم سفر خارج از كشور شدیم و كنسرت‌هایى در اكثر كشورهاى اروپایى اجرا كردیم، كه بسیار مورد استقبال هموطنان عزیز مقیم خارج از كشور قرار گرفت. همكارى من با مركز، پس از بازگشتم به ایران قطع شد و از آن پس به تعلیم خصوصى بانوان در منزل خودم ادامه دادم. از آن تاریخ (1995) تاكنون، سفرهاى خارج از كشور من براى شركت در فستیوال‌هاى مختلف بین‌المللى و اجراى موسیقى سنتى ایرانى براى علاقه‌مندان خارج از كشور آغاز شد و ادامه یافت.

شهلا سرشار... غزل میخونم امشب واسه ی مستای عاشق واسه عاشقترین دل دل رسوای عاشق دل رسوای عاشق تو میدونی خدایا که تو مستی ریا نیست تو از ما برنگردی که بی تو بین ما نیست که بی تو بین ما نیست غزل میخونم امشب واسه هر کی که مسته واسه هر کی تو مستی خداشو می پرسته خداشو می پرسته غزل یعنی شب ِ درد شبای بی نصیبی برات میخونم ای دل که تنها و غریبی که تنها و غریبی غزل یعنی خدایا مگر دوری از ما که ما خیری ندیدیم از این احوال دنیا بزرگی ، مهربونی ، بی نیازی خدای مردم اهل ِ نمازی خدای مردم میخونه ام باش کس بی کس در این ویرونه ام باش کس بی کس در این دیوونه ام باش غزل میخونم امشب واسه هر کی که مسته واسه هر کی تو مستی خداشو می پرسته خداشو می پرسته غزل یعنی شب ِ درد شبای بی نصیبی برات میخونم ای دل که تنها و غریبی که تنها و غریبی غزل یعنی خدایا مگر دوری از ما که ما خیری ندیدیم از این احوال دنیا بزرگی ، مهربونی ، بی نیازی خدای مردم اهل ِ نمازی خدای مردم میخونه ام باش کس بی کس در این دیوونه ام باش کس بی کس در این دیوونه ام باش

الهه بهار غلامحسینی معروف به الهه(۱۳۱۳ - ۱۳۸۶) از خوانندگان ایرانی دهه هفتاد میلادی بود. وی نزدیک به پنجاه سال در عرصه موسیقی ایران فعال بود و بیش از یکصد قسمت از مجموعه قدیمی و مشهور برنامه گل‌ها را در رادیو ایران اجرا کرد. اولین پخش رسمی صدای الهه با نام پریچهر در فیلم "مردی که رنج می‌برد" بود. الهه در طول دوران خوانندگی خود با آهنگسازانی مثل پرویز یاحقی و همایون خرم و نیز تعداد زیادی از شاعران و ترانه سازان مشهور همکاری کرد. وی در سالهای پیش از انقلاب در حمایت از مجاهدین خلق کنسرت هایی انجام داد که در گفتگوی زیر در این باره روشنگری می کند. ایشان سه ماه قبل از مرگ به ایران بازگشت، و در روز چهارشنبه ۲۴ مرداد ماه ۱۳۸۶ در بیمارستان پارسیان تهران به علت ابتلا به سرطان کبد در گذشت. پوران فرح دخت عباس طالقانی (پوران) خواهرزاده روح بخش خواننده سر شناس اواخر دهه ۱۳۲۰ و اوایل دهه 30 است و به واسطه او جذب خوانندگی شد او ابتدا با نام بانوی ناشناس و سپس با شهرت همسر اولش (عباس شاپوری) با نام بانو شاپوری و سرانجام با عنوان پوران به كارش ادامه داد. او موسیقی را از شاگردی استاد شاپوری شروع كرد. پوران فعالیت در سینما از ۱۳۳۹ آغاز كرد، برخی از فیلم هایی كه او در آن ها نقش آفرینی كرده عبارتند از: ستارگان می درخشند، عمو نوروز، طلای سفید، گرگهای گرسنه، لاله آتشین، آقای قرن بیستم، اشكها ولبخندها، دنیای پول، حاتم طائی، گدایان تهران و توفان بر فراز پاترا همسر دوم پوران آقای روشن زاده بود كه ایشان و آقای بهمنش از بهترین مفسران ورزشی ایران بودند، پوران از ایشان دارای 2 فرزند به نام های امید و آرزو شد. مشهورترین ترانه بهاری را او خواند. شاید هم معروف ترین ترانه نوروزی را. گل اومد، بهاراومد، من ازتو دورم... 15 نوروز ایران، با ترانه او آغاز شد و یا ادامه یافت: 41 تا 56. برای یك دهه كامل و شاید هم بیشتر، بی رقیب ترین خواننده شاد ایران- به سبك خود - بود. در سال های غمگین پس از 28 مرداد، اگر با مرا ببوس می گریستند، با صدای پوران از غم فاصله می گرفتند. پوران در دهه 1330 مشهورترین خواننده روز ایران شد و در دهه 40 نیز این شهرت را برای خود حفظ كرد. او این راه بلند را خیلی كوتاه طی كرد. از سال 1330 خواند و از سال 1331 با نام مستعار بانو ناشناس وارد رادیو ایران شد. بخت و استعداد خود را در چند فیلم هم آزمایش كرد، از جمله فیلم اول هیكل. بدرستی، كس ندانست چرا از شوهرش شاپوری ویلونیستی كه آهنگساز ترانه های او نیز بود جدا شد، اما با روشن زاده تا آخرین لحظات مرگ ناگهانی اش ماند

زندگینامه صدیق تعریف · تولد در سنندج سال 1335 · ورود به دانشگاه هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، سال 1354 · فارغ‌التحصیل در رشته‌های هنرهای نمایشی، سال 1359 · درك محضر استاد برجسته آواز، زنده یاد شادروان محمود كریمی از سال 1354 تا 1356 · آشنایی با مكتب و شیوة آوازی استاد طاهرزاده به روایت استاد برومند از طریق جناب رضوی سروستانی از سال 1355 تا 1357 · آشنائی با شیوه و سبك آوازی استاد عبداله دوامی به یاری و همت جناب نصراله ناصح‌پور از سال 1359 تا 1364 · اجرای اولین كنسرت رسمی و ارائة اولین كاست موسیقی به نام «مكتب اصفهان» به یاد استاد حسین طاهرزاده در دستگاه سه ‌گاه، با همكاری گروه شیدا و عارف به سرپرستی محمدرضا لطفی، سال 1362 · اجرای چند تصنیف کوتاه بر روی رباعیات ابو علی سینا در سریال "ابن سینا" با آهنگسازی فرهاد فخر الدینی در سال 1364 · اجرای كنسرت «شورانگیز» (بیات ترك) با همكاری گروه شیدا و عارف به سرپرستی و آهنگسازی حسین علیزاده در تهران تالار وحدت، پائیز 1367 · عرضه كاست «گلگشت» با همكاری گروه شیدا به سرپرستی پشنگ كامكار، اسفند 1367 · اجرای كنسرت «همیاری» به مناسبت فاجعه زلزله گیلان و مازندران به همراه گروه همنوازان سه تار و به آهنگسازی و سرپرستی حسین علیزاده، تهران تالار وحدت، تابستان 1368 · تدوین و ارائة كاست «شیدائی» كاری مشترك با جناب جلال ذوالفنن و اجرای گروه سه تار نوازان، بهار 1369 · اجرا و ارایه قطعاتی در آلبومی بنام "آثاری از حسین دهلوی" در سال 1367 · فراگیری قطعات و تصانیف استادان قدیمی در محضر استاد زنده یاد شادروان علی اصغر بهاری از سال 1368 تا 1372 · عرضة كاست «فراق» با همكاری گروه شیدا و سرپرستی پشنگ كامكار، زمستان 1371 · تدوین و ارائة كاست «شور دشت» با همیاری گروه همنوازان زمستان 1372 . · آشنائی با مکاتب و شیوه های آوازی قدیم ایران در محضر جناب مجید کیانی از سال 1370 تا 1372 · کنسرت سه گاه و ماهور در پاریس｡ پائیز 1373 · کنسرت بیات اصفهان به همراهی گروه شیدا به آهنگسازی و سرپرستی محمدرضا لطفی، در کشورهای ایتالیا، سوئیس، آلمان، انگلستان و فرانسه 1374 و فروردین 1375 · اجرای آواز و تصنیف عبدالقادر مراغه ای موسیقیدان بزرگ قرن نهم ایران در مقدمه سریال تلویزیونی امام علی (ع)، حاصل تحقیق و تدوین استاد فرهاد فخرالدینی · تدوین و ارائه نوار کاست "آبگینه" با همکاری گروه همنوازان، بهار 1376 · درک محضر زنده یاد شادروان استاد رجب امیری فلاح از 1372 تا 1375 · عرضه دیسکت های "به یاد طاهرزاده"، "شیدائی"، "شور دشت" از سال 1372 به بعد · ارائه آلبوم "ماه بانو" بمناسبت چهلمین سال درگذشت قمرالملوک وزیری، ماه همیشه تابان آواز ایران در سال 1378 · ارائه آلبوم کردانه با اجرای گروه کامکارها در سال 1382 · اجرای اثری بنام " ماه عروس" با آهنگسازی و تنظیم حمید متبسم و اجرای گروه دستان در سال 1383 - آلبوم این اثر بزودی منشر خواهد شد. – · تعلیم و تدریس آواز ایرانی از سال 1364 تاکنون