پسر سکوت

حالت سوخته را سوخته دلان دانند و بس !!!

منو عشقم همیشه همدیگه رو دوست داریم

دل من یه روز به دریا زد و رفت, پشت پا به رسم دنیا زد و رفت, پاشنه کفش فرار و بر کشید, آستین همت و بالا زد و رفت, یه دفعه بچه شد و تنگ غروب, سنگ توی شیشه فردا زد ورفت, دفتر گذشته ها رو پاره کرد, نامه فردا ها رو تا زد و رفت, دنبال کلید خوشبختی می گشت ,خودشم قفلی رو قفلا زد و رفت, هوای تازه دلش می خواست ولی ,آخرش توی غبار را زد و رفت, زنده ها خیلی براش کهنه بودن, خودشو تو مرده ها جا زد و رفت, حیوونی تازگی آدم شده بود, به سرش هوای حوا زد و رفت .....دل من یه روز به دریا زد و رفت...

دوستیم دور هم جمع شدیم که باهم بخندیم نه به هم بخندیم دستامون تو دست هم باشه واسه بالا بردن کلوب

اگر راست است که هر کسی یک ستاره روی آسمان دارد، ستارهٔ من باید دور، تاریک و بی‌معنی باشد-شاید من اصلاً ستاره نداشته‌ام

و شب به انتها رسید/ تنها، کنار بغض نفسگیر این دریچه منم/ و می اندیشم / آفتاب باز هم/ تهی این بستر را/ احاطه خواهد کرد.... (سوزان یگانه،آخرین دفتر، شب فراموشی)