قلب بیابان

دوستت دارم‌ها را نگه می‌داری برای روز مبادا،  دلم تنگ شده‌ها را، عاشقتم‌ها را…  این‌ جمله‌ها را که ارزشمندند الکی خرج کسی نمی‌کنی!  باید آدمش پیدا شود!  باید همان لحظه از خودت مطمئن باشی و باید بدانی که فردا، از امروز گفتنش پشیمان نخواهی شد!  سِنت که بالا می‌رود کلی دوستت دارم پیشت مانده، کلی دلم ت...

به تو که فکر می‌کنم، قند توی دلم آب می‌شود! ولی نمی‌فهمم چرا اشک‌هایم شورند این‌قدر!؟ عجب شوره‌زاری‌ست خاکِ تنم!   هوایت که به سرم می‌زند دیگر در هیچ هوایی، نمی‌توانم نفس بکشم! عجب نفس‌گیر است هوایِ بی توئی!   پایِ تو که به میان می‌آید دیگر پایِ رفتن ندارم!   حرفِ تو که می‌شود، هیچ ح...

به تو که فکر می‌کنم، قند توی دلم آب می‌شود! ولی نمی‌فهمم چرا اشک‌هایم شورند این‌قدر!؟ عجب شوره‌زاری‌ست خاکِ تنم!   هوایت که به سرم می‌زند دیگر در هیچ هوایی، نمی‌توانم نفس بکشم! عجب نفس‌گیر است هوایِ بی توئی!   پایِ تو که به میان می‌آید دیگر پایِ رفتن ندارم!   حرفِ تو که می‌شود، هیچ ح...

خوابی که مختصات تخت­ ات را گم می­ کرد      حالا آویزان پلک­ های بی در و پیکر من شد      بیداری از در و دیوار این خانه بالا می ­رود      مثل دزدهایی که در انتخاب اشیاء       در تاریکی بی ­سلیقه­ اند      سیگارم لای آخرین کتابی که خوانده ­ام       جا مانده است!      به من نگو با طناب کنار حیاط چه کنم ...

نشان به آن نشان که من هیچ گاه برای هیچ چیز نشان نمی گذارم و اصولاً فرق نشان، نشانه و نشانی را نمی دانم! آن نشانه هایی که می گویند خداوند در اطراف انسان مقرر کرده است تا بلکه او ایمان بیاورد و آگاه شود را درنیافته ام و احتمالاً آگاه هم نشده ام !!! نشانِ نشانی ِ من ، گاه آدم بودنم است که انگار بی ن...

« روز با سیگار من روشن می شود و اگر من قدم نزنم زمین زیر پای هیچ کس نمی چرخد اگر دلتنگی شب های من نبود ماه نمی تابید و از وقتی موهایم را کوتاه تر از انگشتان تو کردم بادهای این شهر کوچ کرده اند » . . . بادها کوچ کرده اند و اینکه هر روز موهای من بلندتر می شود چیزی را عوض نمی کند ماه میان پنجره های د...

وقتی از پیاده رو عبور می کنم در نگاه شاعرانه ام تمام عابران تو می شوند تو ولی شبیه هیچ کس تو هیچ وقت شکل هیچ کس نبوده ای کاش خواب می شدی تا که قرصها تو را به چشم من بیاورند تو شبیه داستان آن پری هیچ وقت خوب از آب در نیامدی تو شبیه عکس کهنه پدر بزرگ هر چه زل زدم از میان قاب در نیامدی آه ! ای تبسم اصی...

وقتی تمام سهمم از اسمان قفس بود                                  دیدی چگونه بالم در پشت میله فرسود          اینجا کسی بجز تو  درد مرا  نفهمید                                  اینجا کسی بجز من بر رنج تو نیفزود           عمر ی به باد دادم خاکستر تنم را                                     شاید که ...

نازنین آمد و دستی به دل ما زد و رفت پرده ی خلوت این غمکده بالا زد و رفت کنج تنهایی ما را به خیالی خوش کرد خواب خورشید به چشم شب یلدا زد و رفت درد بی عشقی ما دید و دریغش آمد آتش شوق درین جان شکیبا زد و رفت خرمن سوخته ی ما به چه کارش می خورد که چو برق آمد و در خشک و تر ما زد و رفت رفت و از...