جوون ها

http://cherachegune.blogfa.com/

دلم می خواد هیچ وقت تو دل کسی جا نگیرم

این روزها آدم ها انقدر دلشون بزرگ شده جا برای همه دارند !!
عجیبه از راننده های تاکسی هم جلو زدن!
من فقط یه آرزو دارم بیرون دل آدم ها بشینم و فقط نگاه کنم به بازی شون .!

گوش هامو بگیرم

تا فکر کنم دارم یه طنز می بینم !

http://cherachegune.blogfa.com/

دلم تنگ است برای کسی که نمی داند...

نمی داند که بی او به دشت جنون می رود دلم...

می دانم که اگر نزدیکش شوم، دور خواهد شد....

پس بگذار که نداند بی او تنهایم...

دور میمانم که نزدیک بماند...

چی می شد منم سنگ بودم

سنگ ها هم زیبا هستند !
سنگ های کنار دریا رو دوست دارم
چون وقتی از کنارشون عبور می کنی استقامت رو بهت یاد می دن صبوری موج دریا رو بهت یاد می دن
... کاش می شد منم سنگ کنار دریا بودم وقتی دریا عصبانی میشد به این باور می رسیدم که یه روزی با عصبانیت اش یه درس بزرگی بهم می ده
از دست آدم های زمینی خسته شدم!
دلم می خواد سنگ بودم

گوش هایمان تیز هست همانند خرگوش .. مشاممان قوی است همانند موش چشم هایمان تیز هست همانند عقاب .. اما جالب اینجاست هیچ بهر ه ایی از لطافت خرگوش زرنگی موش و اوج عقاب در وجودمان نقش نبسته هست
تنها چیزی که بهره بردیم جویدن زندگی مان همانند خرگوش.. صاف ساده نبودنمان از موش و طعمه قرار دادن زندگی مان همانند عقاب!!!!

روز دختر بر همه دوستای گل ام تبریککککککککککککک دوسست تتون دارم دوستای گل ام ....

زمزمه های قلب مان را در پرده ها ی ملایم وجودمان گم کرده ایم
بی آنکه همسفر تنهایی های خویش باشیم !
همسفر تنهایی دیگرانی هستیم که نمی دانند قلب در بازار امروز متری چند است !!!

این روزها کسی به خودش زحمت نمی دهد یک نفر را کشف کند!

زیبایی هایش را بیرون بکشد ...

تلخی هایش را صبر کند!

آدم های امروز دوستیهای کنسروی می خواهند

یک کنسرو که فقط درش را باز کنند , بعد یک نفر شیرین و مهربان از تویش بپرد
بیرون و هی لبخند بزند و بگوید حق با توست!

من آموخته ام که زندگی مانند یک پازل است که به موقع باید قطعه های آن را کنار هم بگذارم و در نهایت از شاهکاری که در حال ساختن آن هستم، لذت ببرم.

این پازل، مال من است و منحصر به فرد است از تولد تا مرگ.

ایـن تو نیستے كه مــرا از یاد برده اے...
این منـم كه به یادم اجازه نمـی دهم...
حتـے از نزدیكے ذهـن تو عبور كنــــد...
صحبت از فراموشے نیــست...
صحبت از لیآقــت است... !

زندگی با آدم هایش
جویبار با تمام وابستگی هایش
چه جالب است
بودن ما و بودن جویبار در کنج دلمان
آدم ها می آیند دوست می دارند و جدا می شوند
و می گویند ما زندگی می کنیم اما لبخند ما لبخند درد است !
عجیب است چرا همه می دانند دردشان را
اما کسی به خود به لبخند خویش کمکی نمی کند
برایم جای سئوال مانده هست بی جواب
کاش می توانستم لبخند دایمی را به همه آدم ها هدیه بدهم
اما دستانم کوتاه!
تنها موقتی می توانم لبخند را هدیه بدهم
اما ............!!!!!!!!!!!!

آدم ها رو دوست ندارم کاش همه عروسک بودن ! تا وقتی پای بازی می شد کسی بازیجه عروسک ها نمی شد! آدم ها بازیچه می شن اما عروسک ها نه !! چون قدرت تفکر ندارن نمی دونند چه می کنند ! اما آدم ها خوب می دونند چون قدرت تفکر دارن !