دانشگاه آزاد اسلامی واحد بافق

وقتی اون حرفا رو شنیدم آب دهنم رو قورت دادم و رفتم آروم سرم رو گذاشتم روی بالشم و گوشه پتوم رو توی دستم گرفتم. دست کشیدم روی پتو. احساس کردم پاهام سست شده و انگشت پاهام یخ زده. سرما توی تنم پر شده بود. آب دماغم رو بالا کشیدم و چشمهام رو روی هم گذاشتم. توی سرم صدای باد میپیچید. صدای باد شدید.. انگ

مادرانی را دیدم! که تنشان را می فروختند... تا سیر کنند کودکان کوچکشان را! و مردانی را دیدم! که حق کودکانشان را ... برای سیرکردن , هوسشان خرج میکردند!!!!

من که گفتم این بهار افسردنی ست.... من که گفتم این پرستو مردنی ست... من که گفتم ای دل بی بند و بار... عشق یعنی رنج،یعنی انتظار... آه عجب کاری به دستم داد دل... ..... هم شکست هم شکستم داد دل....

به دنبال کسی میگردم .... نه میدانم نامش چیست و نه میدانم چه میکند حتی خبری از رنگ چشمهایش هم ندارم رنگ موهایش را نمیدانم و لبخندش را ندیده ام .. فقط میدانم که نیست

ای دل ساده بکش درد که حقت این است از زمانه بشو دل سرد که حقت این استهرچه گفتم مشو عاشق نشنیدیحالاهمچو پاییز بشو زرد که حقت این استدیدی آخر دم مردانه به جز لاف نبودبکش از مردم نامرد که حقت این استآنچه برعاشق دل خسته روا دانستیفلک آخر سرت آورد که حقت این استچنان ساقی به ساقر باده را مستانه می ریزدکه

دو فنجان قهوه تلخ ...دو بلیط نمایش ...نیمکت دو نفره پارک .........تو که نباشیهمه شان از جنس ناب تنهایی اند!.و چه رنجی کهدر دنیای من-هر قدر هم که بزرگ-گاهی،جایی برای منِ بی تو نیست...!

من آتشکده ام را زیر آب خواهم ساختآنگاه که در نطق جهانی امکلمات کهنه در لحن متمدنم ذق می زنندو همه حاضران بی ارزشترین پچ پچ ها را ترجیح می دهندآنگاه که باید همچون سوفی، منتظر باشم تا خدایم راوجودم راتفکرم راپیر مرد مرموز فلسفه دان به من ثابت کندآنگاه که سطح نرم و سپید ابرهای آسمان رویایمدر این شب های

واسه اونایی که میگن چرا اینقدر از سیگار میگی...شاید از سیگار گفتنو کمش کنیم...من باشمو خودش سیگارو میگم!... ----------------------------------------------------------------------- یک شــــــــــب طــــــولانــــــی یک دنـیـــــــــــــــــا دلتنگی یک جفت چشم لبریــــز یک بســـتـه سـیـگار یک دونه کبر

شیشه را پاک کردم...گل ها را فروختم....اسپند را دود کردم...گـــــریـــــــه کردم...اما هنوز کودکی خیابانی ام...

طعم تلخ قهوهپک‌های عمیق و با فاصله به سیگاریک نگاه سرد و آرام ... خیره به خالی‌ پر از دود اتاقو صفحه برفکی تلویزیون قدیمی‌ همراه با خشی خشی بم...تکمیل میشود خواب آلودگی روز‌های من ... چقدر وقت دارم ... به هیچ چیز ... فکر نکنم

واژگانی را تقطیر کردمکه حاصل اشلغزش تو بوداز گوشه چشمنبوس گونه ام رامی ترسم نمک گیر شوی

دیگر نه اشكم را خواهی دید و نه خورد شدنم را...خدا...من...تو... حافظ....خداحافظ! راز زندگی این است.....همچون بید خم شو و چون بلوط مقاومت كن.انعطاف در عین اقتدار.....از هیچ کار بچگیم پشیمان نیستم جز این که آرزو داشتم بــــــــــــزرگ شوم ...طعم تلخ قهوهپک‌های عمیق و با فاصله به سیگاریک نگاه سرد و آرام

فقط یلدا طولانی ترین شب سال نیست! تمام شب های بدون تــو یلـداست ...

باز پاییز است و من بارانیم تشنه ی یك هق هق پنهانیم آسمان و. ابر و رگبار خزان خاطراتم كودكی بی آشیان ناودان ! با من هم آوازی بكن

قسم می خورم من ازین شهر فقط پاکت سیگارم را بر می دارم... حتی خودم را هم نمی برم ! که بهانه ای برای برگشت وجود نداشته باشد ...